کد خبر: 145014                      تاريخ انتشار: 1401/11/13 - 12:39
کشف رفتاري اعجاب‌انگيز از انسان‌هاي خردمند
 
تخمين سن والدين در زمان لقاح در بيش از ??? هزار سال گذشته با استفاده از DNA انسان‌هاي امروزي، نشان داد که پدران همواره بزرگ‌تر از مادرها بوده‌اند.
 
تخمين سن والدين در زمان لقاح در بيش از ??? هزار سال گذشته با استفاده از DNA انسان‌هاي امروزي، نشان داد که پدران همواره بزرگ‌تر از مادرها بوده‌اند.
دانشمندان، روش جديدي براي شناسايي ميانگين سني توليدمثل مردان و زنان درطول تاريخ تکامل بشر کشف کرده‌اند. آن‌ها با مطالعه‌ي جهش‌هاي DNA در انسان‌هاي امروزي، موفق به کشف روزنه‌اي شده‌اند که به آن‌ها اجازه مي‌دهد تا نگاهي به ??? هزار سال پيش بيندازند. متيو هان، متخصص ژنتيک در دانشگاه بلومينگتون اينديانا و يکي از نويسندگان مطالعه‌ي اخير در اين‌ رابطه مي‌گويد:
از طريق تحقيقاتي که روي انسان‌هاي امروزي انجام داديم، متوجه شديم که مي‌توانيم سن بچه‌دارشدن افراد را از روي انواع جهش‌هاي DNA که براي فرزندان‌ خود باقي مي‌گذارند پيش‌بيني کنيم؛ سپس اين مدل را براي اجداد انساني خود بکار برديم تا مشخص کنيم که اجداد ما در چه سني توليدمثل مي‌کردند.
به‌گزارش ساينس‌آلرت، محققان در نتيجه‌ي تحقيقات خود دريافتند که درطول ??? هزار سال گذشته، ميانگين سني بچه‌دارشدن انسان‌ها ??/? سال بوده است. بايد درنظرداشت که ??? هزار سال پيش زماني است که اولين گونه‌ي انسان خردمند روي زمين ظاهر شد.
نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد که ميانگين سني پدران هومو ساپينس (انسان خردمند) همواره بزرگ‌تر از ميانگين سني مادران هومو ساپينس بوده است؛ به‌طوري‌که مردان در ??/? سالگي و زنان در ??/? سالگي صاحب فرزند مي‌شدند.
باوجود يافته‌هاي مذکور، محققان اين نکته را نيز اضافه مي‌کنند که فاصله‌ي سني پدران و مادران طي ? هزار سال اخير کاهش يافته است. به‌ گفته‌ي اين گروه، درحال‌حاضر ميانگين سني مادرشدن زنان به ?? سال رسيده و اين روند به‌طورعمده از سوي زناني شکل گرفته است که در سنين بالاتر صاحب فرزند مي‌شوند.
مطالعه‌ي جديد علاوه بر اثبات افزايش سن مادران در سال‌هاي اخير، وجود ثبات قابل‌توجه در ميانگين سني والدين جديد در گونه‌ي ما را نيز تأييد مي‌کند. براساس گزارش تيم تحقيقاتي، ميانگين سني والدين باوجود داشتن نوسان در دوره‌هاي زماني مختلف، از دوران ماقبل تاريخ تاکنون افزايش پيوسته‌اي نداشته است.
محققان مطالعه مي‌گويند ميانگين سن لقاح در انسان‌ها درحدود ?? هزار سال پيش کاهش يافته است. با توجه به هم‌زماني اين اتفاق با ظهور کشاورزي و طلوع تمدن، محققان بر اين باور هستند که احتمالا ارتباط معناداري بين اين پديده و رشد سريع جمعيت در آن دوران وجود دارد.
وقايع تاريخي ثبت‌شده، در بهترين حالت به چندهزار سال پيش بازمي‌گردند و به همين دليل نيز به‌سختي مي‌توان از طريق شواهد باستان‌شناسي، اطلاعات گسترده‌اي در سطح جمعيت به‌دست آورد. پنهان‌بودن راز اجدادمان در بدن هريک از ما، سبب شد تا هان و همکارانش به‌طور تصادفي راهي براي تعيين سن والدين در گذشته پيدا کنند.
مطالعه‌ي جديد که در نشريه‌ي Science Advances منتشر شده است، به کشف جهش‌هاي نوپديد مي‌پردازد. اين جهش‌ها، به تغييراتي از DNA اشاره دارند که به‌جاي به‌ارث‌رسيدن ازطريق اجداد، خودبه‌خود در يکي از اعضاي خانواده ظاهر مي شوند.
محققان درحين کار روي يک پروژه‌ي ديگر که شامل اين تغييرات جديد و والديني با سنين شناخته‌شده بود، متوجه الگوي جالبي شدند. بر اين اساس، الگو و تعداد جهش‌هاي جديدي که در والدين و قبل از انتقال به فرزندان شکل مي‌گيرد، به سن هريک از آن‌ها در زمان لقاح بستگي دارد. نتيجه‌ي مذکور، برپايه‌ي داده‌هاي مربوط به هزاران کودک به‌دست آمده است. اين يافته به محققان اجازه مي‌دهد تا زمان‌هاي مجزاي توليدمثل نسل نر و ماده را درطول ??? هزار سال گذشته تخمين بزنند.
به باور ريچارد وانگ، متخصص تبارزايي در دانشگاه اينديانا و يکي از نويسندگان مطالعه‌ي اخير، جهش‌هايي که امروزه در انسان‌ها وجود دارند حاصل جمع‌شدن جهش‌هاي متوالي در نسل‌هاي مختلف بشر هستند. وي در رابطه با اين موضوع مي‌گويد:
ما اکنون مي‌توانيم اين جهش‌ها را شناسايي و تفاوت آن‌ها را در هريک از والدين مشاهده کنيم و ببينيم که چگونه به‌عنوان تابعي از سن والدين تغيير مي‌کنند.
تحقيقات قبلي انجام‌شده در اين زمينه نيز از سرنخ‌هاي ژنتيکي براي تخمين طول نسل درطي زمان استفاده کرده‌اند؛ البته محققان خاطرنشان مي‌کنند که اين تحقيقات به مقايسه‌ي DNA مدرن و باستاني متکي هستند که به‌طور ميانگين بين جنسيت‌هاي مختلف درطول ?? تا ?? هزار سال پيش محاسبه شده‌اند.
ريچارد وانگ به اين موضوع اشاره مي‌کند که داستان تاريخ بشر شامل اسناد مکتوب، يافته‌هاي باستان‌شناسي، فسيل‌ها و... است که در کنار هم قرار گرفته‌اند. به‌گفته‌ي وي، ژنوم ما (DNA موجود در هر يک از سلول‌ها) نوعي نسخه‌ي خطي از تکامل انسان ارائه مي‌دهد. او مي‌افزايد:
يافته‌هاي به‌دست‌آمده از تجزيه‌وتحليل‌هاي ژنتيکي ما، برخي از دانسته‌هايمان را از منابع ديگر تأييد مي‌کنند؛ همچنين درک غني‌تري نيز از جعيت‌شناسي انسان‌هاي باستان ارائه مي‌دهند.
ميکل شيروپ، متخصص ژنتيک جمعيت در دانشگاه آرهوس دانمارک به‌نقل از نيچر مي‌گويد يافته‌ي جديد مي‌تواند به معيارهاي اجتماعي هم اشاره‌اي داشته باشد؛ مانند فشار جوامع مردسالار به مردان براي داشتن موقعيت مناسب قبل از بچه‌دارشدن.
پريا مورجاني، متخصص ژنتيک جمعيت دانشگاه کاليفرنيا يکي ديگر از افرادي است که مطالعه‌ي اخير را موردبررسي قرار مي‌دهد. به عقيده‌ي وي، مدل مطالعه‌ي مورد بحث توجه کافي را به ساير عوامل دخيل در جهش ژن‌ها نداشته و جهش‌هايي با علل مختلف را به‌صورت غيرمنصفانه‌اي به سن والدين نسبت داده است. اين موضوع به‌صورت بالقوه مي‌تواند انحراف نتايج مطالعات را به‌دنبال داشته باشد.
وانگ در پاسخ به اين نگراني مي‌گويد که تيم او برخي از عوامل جهش‌زاي ديگر را هم درطول مطالعه مدنظر قرار داده است. شيروپ نيز مطالعه‌ي اخير را بسيار سودمند مي‌داند و معتقد است که اين تحقيق، تخمين‌هاي معقولي را در اختيار محققان قرار مي‌دهد تا بينش درستي از زندگي انسان‌هاي اوليه به دست آورند.
زوميت
انتهاي پيام/م