|
|
|
خرمشهر، شهري که آزاد شد ولي آباد نشد |
|
|
|
بي شک، شهرهاي خرمشهر و آبادان و مردمانشان به عنوان خاکريز اول جغرافيايي و انساني دوران دفاع مقدس در جنگ 8 ساله هرگز از ذهن و حافظه تاريخي ملت بزرگ ايران پاک نخواهند شد. |
|
|
از خوزستان، خرمشهري که تبديل به خونين شهر شد اما لحظه اي از مقاومت و ايثار و مبارزه دست نکشيد. خرمشهري که نخل هاي سربريده اش نماد سربداران دوران و «بهنام محمدي» هاي 13 ساله اش اسطوره مردانگي و غيرت شدند تا تاريخ اين مرز و بوم به داشتن اين مردم و اين گوشه از جنوب غرب ايران اسلامي افتخار کند.
مگر ميشود از جنگ گفت و نوشت ولي نامي از «محمد جهان آرا» يا همان ممد بچه هاي جنوب نبرد؟ مگر ميشود دوران دفاع مقدس را ورق زد و تصوير گنبد زخمي مسجد جامع خرمشهر را در ذهن حک نکرد؟ مگر ميشود از هنر و ماندگاري نقش و نگارهها گفت و نام «بهروز مرادي» را نياورد؟
آري، اين روزها همه جا صحبت از سوم خرداد و آزادسازي خرمشهر است. خرمشهري که مردانه آزاد شد اما بالاغيرتا هنوز آباد نشده است. کوچه پس کوچههاي اين شهر هنوز هم بوي باروت ميدهند و آجرهايش زخمي کم توجهي مسئوليني که غرق در کارهاي روزمره شدهاند اما من گلايهها را واميگذارم براي چندي بعد تا بپردازم به سوغاتي هاي شهري که بزرگترين صادرکننده غيرت و جوانمردي و عشق است.
گلايه نميکنم اما تلنگر ميزنم به خودم که بيش از پيش براي اين آب و خاک بنويسم. براي اين مردم نجيب اما باصلابت، براي اين اهالي سيه چهره اما سفيد دل، براي اينجا که وقتي حرف از خاک وطن ميشود، خون در دل کارون جاري ميشود به جاي آب و نخل ها سينه سپر ميکنند براي اين که همچنان نماد مقاومت باشند.
سوم خرداد تنها فتح يک شهر نيست. فتح يک هويت و پيروزي يک مکتب بزرگ از مردمان سرزميني است که هميشه تاريخ حرفشان تيتر نوشتههاي تاريخ نگاران دنيا بوده است.
خرمشهر در دامان نقشه جغرافيايي خوزستان رشد کرده است اما عجيب، کلانشهر دلهاي عاشق ميليونها هموطن ايراني است که حتي شايد هنوز بدان پا نگذاشته اند. خرمشهر، نماد نجابت، مظلوميت، نخل، فلافل، اروند، غروب، غيرت و فوتبال است و سمبل همه آنچه در 8 سال دفاع مقدس بر مردم ايران زمين گذشت.
خرمشهر را نبايد در سوم خرداد محبوس کرد. خرمشهر بايد براي هميشه در دل همه نسلهاي امروزي اين مملکت، ساري و جاري باشد تا دختران و پسران اين آب و خاک با دانستن اين که در اين شهر چه گذشته به گذشته خود افتخار کنند.
سوم خرداد تنها يک مناسبت ملي و تقويمي نيست، بلکه بهانه است براي من که بازهم از اين شهر و حماسه هايش بنويسم. تلنگري است براي مسئولين که حواسشان به زندگي و معيشت مردم نجيب و مقاوم اين ديار باشد و يادآوري به مورخاني که قرار است، تاريخ اين سرزمين را مکتوب کنند.
فتح خرمشهر بايد به عنوان يک جشن بزرگ ملي هر ساله پربارتر از هميشه به گونهاي براي نسلهاي امروز، توليد محتوا شده و برگزار شود که آيندهگان به آزادسازي چنين خاکريزي از ميهن بر خود ببالند.
يادداشت از هوشنگ نوبخت
انتهاي پيام/ |