کد خبر: 149047 تاريخ انتشار: 1402/03/13 - 17:27
در قلب خورشيد چه رازي نهفته است؟
دانشمندان بهتر مي توانند درک کنند که چگونه فوران هاي خورشيدي به ذرات شتاب بالايي مي دهند.
دانشمندان ممکن است راهي براي بررسي فرآيندهاي عجيبي که ذرات خورشيدي را با سرعت هاي فوق العاده شتاب مي دهند، پيدا کرده باشند.
شعله هاي خورشيدي و پرتاب جرم تاجي (CMEs) - فوران هاي عظيم پلاسماي فوق گرم - دو تا از پر انرژي ترين فرآيندهايي هستند که در منظومه شمسي ديده مي شوند.
ميدان مغناطيسي زمين از ما در برابر شديدترين پيامدهاي اين طوفانهاي خورشيدي محافظت ميکند، اما شعلههاي قوي و CME هنوز ميتوانند زندگي ما را مختل کنند. به عنوان مثال، CME هاي هدايت شده از زمين مي توانند طوفان هاي ژئومغناطيسي ايجاد کنند که شبکه هاي برق و شبکه هاي ارتباطي را مختل مي کند. (با اين حال، همه چيز بد نيست؛ چنين طغيانهايي شفقهاي قطبي را نيز افزايش ميدهند.)
در نتيجه، دانشمندان مشتاق درک بهتر اين رويدادهاي به اصطلاح ذرات انرژي خورشيدي (SEP) هستند. اما بررسي فرآيند شتاب ذرات اساسي درگير در رويدادهاي SEP مشکل است.
تحقيقات جديد براي اولين بار نشان ميدهد که اتمهاي خنثي پرانرژي (ENA) - ذرات بدون بار الکتريکي که با سرعتهاي باورنکردني حرکت ميکنند - ميتوانند براي بررسي روند شتاب در رويدادهاي بزرگ SEP مانند CME و شرارههاي خورشيدي مورد استفاده قرار گيرند.
يافتههاي جديد کاملاً مرتبط هستند، زيرا در طول فعاليتهاي خورشيدي بالا منتشر شدهاند. اخيراً زمين توسط شعله هاي خورشيدي قدرتمند و CME هاي خشن مورد هدف قرار گرفتهاست. به عنوان مثال، يک لکه خورشيدي نادر به نام AR???? در ? مي فوران کرد و يک شراره خورشيدي و يک CME را به سمت سياره ما فرستاد.
شعله ي خورشيدي متشکل از تشعشعات الکترومغناطيسي، ابتدا برخورد کرد و بالاي جو زمين را يونيزه کرد و يک خاموشي راديويي در غرب ايالات متحده و اقيانوس آرام ايجاد کرد. CME ها از پلاسما تشکيل شده اند و بنابراين با سرعت چند ميليون مايل در ساعت آهسته تر حرکت مي کنند. بنابراين CME از رويداد ? مي چند روز بعد رسيد.
طبق اين مطالعه جديد که توسط گانگ لي، استاد علوم فضايي در دانشگاه آلاباما در هانتسويل انجام شد، ذرات ENA همچنين مي توانند براي تشخيص تفاوت بين دو مکان مختلف شتاب ذرات خورشيدي استفاده شوند. اين مکانها حلقههاي عظيم پلاسما هستند که از لکههاي خورشيدي بيرون ميآيند و منجر به شرارههاي خورشيدي و مناطقي ميشوند که در پايين دست شوکهاي ناشي از CME هستند.
لي در بيانيهاي گفت: هدف نهايي استفاده از ENAها به دست آوردن پارامترهاي فيزيکي مختلف در مکانهاي شتاب است. دانشمندان ميدانند که ذرات را ميتوان در دو مکان ممکن شتاب داد: شعلههاي خورشيدي يا شوک ناشي از CME. با اين حال، کدام سايت در شتاب دادن ذرات کارآمدتر است؟ کدام مکان مي تواند ذرات را به انرژي هاي بالاتر شتاب دهد؟ اينها اغلب سوالات بحث برانگيز هستند و ما پاسخ آن را نمي دانيم.»
پاسخ به اين سؤالات با مشاهده ساده خورشيد دشوار بوده است، زيرا اندازه گيري مستقيم از اطراف اين مکان هاي شتاب دشوار است. از آنجايي که ENA ها ذرات خنثي هستند، معمولاً اتم هاي هيدروژن، تحت تأثير ميدان هاي مغناطيسي قرار نمي گيرند. اعضاي تيم گفتند که اين ويژگي آنها را براي مطالعه از راه دور اين سايت ها مفيد مي کند.
لي گفت: «اين ذرات خنثي تحت تأثير تلاطم باد خورشيدي MHD [مغناطيسي هيدروديناميکي] قرار نمي گيرند. در مقايسه، پروتونها، يونها و الکترونها، چون باردار هستند، انتشار آنها از خورشيد به زمين توسط ميدان مغناطيسي باد خورشيدي مختل ميشود.
لي افزود: اين بدان معناست که ENA ها تمام اطلاعات فيزيکي محل شتاب را بدون اعوجاج ناشي از ميدان هاي مغناطيسي حمل مي کنند. بنابراين، يک آشکارساز اختصاصي ENA در اطراف زمين به طور بالقوه مي تواند اسرار آنها را باز کند، حتي اگر ?? ميليون مايل (??? ميليون کيلومتر) از محل شتاب ذرات فاصله داشته باشد.
ناسا در حال حاضر در حال برنامه ريزي چنين ابزاري به عنوان بخشي از ماموريت کاوشگر نقشه برداري و شتاب بين ستاره اي خود (IMAP) است که قادر به اندازه گيري ENA هاي منشأ گرفته از خورشيد خواهد بود.
خبرآنلاين
انتهاي پيام/م