|
|
|
مجري محبوب امريکايي صداي کودکان غزه شد + تصاوير |
|
|
|
ميس ريچل، مجري کودکان در آمريکا يک شخصيت شناختهشده در فضاي آنلاين است و آموزگار، توليدکننده محتواي کودکان و يوتيوبري است که به خاطر توليد محتواي آموزشي براي نوزادان و کودکان نوپا مشهور شده است. او در ايالت مين آمريکا زاده و بزرگ شده و سپس براي ادامه تحصيل و کار به نيويورک رفت. |
|
|
ميس ريچل، مجري کودکان در آمريکا يک شخصيت شناختهشده در فضاي آنلاين است و آموزگار، توليدکننده محتواي کودکان و يوتيوبري است که به خاطر توليد محتواي آموزشي براي نوزادان و کودکان نوپا مشهور شده است. او در ايالت مين آمريکا زاده و بزرگ شده و سپس براي ادامه تحصيل و کار به نيويورک رفت.
اين مجري در حوزه آموزش دوران کودکي مدرک گرفته و متخصص است و عمده محتواي توليدي خود را در فضاي مجازي به کودکان اختصاص داده است. اين خانم در سال ???? کانال يوتيوب خود را راهاندازي کرد.
آنچه خودش گفته هدف اصلي او کمک به رشد زبان، گفتار و مهارتهاي پايه کودکان به ويژه نوزادان و نوپايان است. ويديوهاي او ترکيبي از موسيقي، شعر، حرکات تعاملي، و گاهي زبان اشاره هستند تا يادگيري براي کودکان جذابتر شود. دليل اصلي شروع اين کار اين خانم اين بود که فرزند او در کودکي دچار تأخير در گفتار بود؛ ميس ريچل و همسرش (که آهنگساز است) تصميم گرفتند محتوايي توليد کنند که به کودکان مشابه کمک کند.
کانال او ميليونها دنبالکننده دارد و تا سال ???? دهها ميليون مشترک و ميلياردها بازديد داشته که نشاندهنده تأثير گستردهاش در ميان والدين و کودکان است.
حالا وي از يک دختر بچه اهل غزه که در جريان جنگ اخير يک پاي خود را از دست داده در يکي از برنامه هاي خود دعوت کرده است. در اين برنامه وي با اين دختر خردسال بازي و شعرخواني ميکند که اين دختر با وضعيتي که بعد از جنگ غزه پيدا کرده و يک پاي خود را از دست داده است در اين برنامه به عنوان يک ستاره درخشان جلوه ميکند. همين موضوع به خوبي وضعيت مردم غزه و به ويژه کودکاني که در اين جنگ اسير بمبارانهاي ناجوانمردانه صهيونيستها بودند را بيشتر براي مردم ملموس کرده است.
نکته اساسي کار جالبي است که اين زن مجري و آموزگار کودکان انجام داده است و از يک کودک اهل غزه در برنامه خود دعوت کرده است تا مردم به خوبي از وضعيت کودکان اين باريکه با خبر شوند. همين امر سبب شده تا صهيونيستها عليه وي اقدام کنند و اين زن را يک يهودستيز بنامند. اين درحالي است که وي در اين برنامه نه حرفهاي ضد صهيونيستي زده است و تنها يک نمونه ملموس از جنايات رژيم صهيونيستي عليه کودکان را در برنامه خود آورده است. وقتي اين دختر که بسيار مظلوم و معصوم است با اين زن همخواني مي کند و از جاي خود بر ميخيد و مي جهد و بازي مي کند نگاهها به پاي او مصنوعي است و اين تصاوير بسياري را متاثر کرده است.
همين عامل نشان ميدهد که صهيونيستها همواره حتي بعد از جنگ غزه نيز در نزد افکارعمومي جهان خصوصا در آمريکا و غرب منفور هستند و دليل اين نفرت نيز همين جناياتي است که در شبکههاي اجتماعي روزانه ابعاد سياه تري از آن آشکار و رونمايي ميشود.
در صفحه اختصاصي اين زن آمريکايي در اينستاگرام تصاويري ديگري از کودکان غزه وجود دارد. مادري که از وضعيت اسف بار کودک خود سخن مي گويد. جشن تولدي که در ميان آوارههاي غزه با حضور کودکان اين منطقه گرفته ميشود و ... به خوبي نشان مي دهد که حتي فعالان حوزه کودکان نيز از جنايات صهيونيستها با خبر هستند و سعي دارند چهره زشت اين رژيم را به دنيا نشان دهند.
اقدام ميس ريچل تنها يک حرکت انساني ساده نبود؛ يک پيام جهاني بود از سوي کسي که مخاطبان اصلياش نه سياستمداران، بلکه کودکاناند. او نشان داد که وجدان بيدار ميتواند حتي در قالب برنامههاي کودک، حقيقت را به تصوير بکشد؛ حقيقتي که با وجود همه سانسورها و فضاسازيها، باز هم وجدان جهان را تکان ميدهد.
دعوت از يک دختر آسيب ديده اهل غزه ـ بدون شعار سياسي، بدون حمله، بدون نقد آشکار ـ بيش از هزاران بيانيه سياسي اثر گذاشت. همين تصوير کوچک اما واقعي کافي بود تا ماشين تبليغاتي صهيونيستها دست به حمله بزند و او را «يهودستيز» بنامد؛ برچسبي تکراري که سالهاست براي ساکتکردن هر صداي انساني استفاده ميشود. کاري که بايد منتقدانه عنوان کرد که چرا در رسانههاي کشورهاي مسلمان از جمله ايران ديده نميشود!
اما موج واکنشها و حمايت مردمي از اين مجري محبوب نشان داد چيزي در افکار عمومي جهان تغيير کرده است. امروز تصاوير کودکان غزه، قطع پاها، آوارگي و دردهاي بيپايانشان، نه فقط خبر جنگ؛ بلکه شکستن وجدان انساني است. اينکه يک مجري کودک مجبور ميشود هزينه حقيقتگويي را بپردازد، خود سندي روشن از عمق بيرحمي و رسوايي رژيمي است که حتي از کودکان نيز نميگذرد.
ميس ريچل با اين اقدام ثابت کرد که انسانيت مرز ندارد و حتي در دل برنامههاي کودک هم ميتوان به ظلم «نه» گفت. او نشان داد که صداي کودکان غزه خاموشنشدني است؛ و هرقدر که دشمنان حقيقت تلاش کنند، باز هم تصوير کودکي که با پاي مصنوعي ميرقصد، قلبها را بيش از هر پيام سياسي روشن ميکند.
در جهاني که رسانههاي بزرگ سکوت ميکنند، گاهي يک زن آمريکايي، يک دوربين ساده، و خنده تلخ يک کودک بيپناه، براي رسوا کردن ظلم کافي است.
انتهاي پيام/* |