کد خبر: 150442                      تاريخ انتشار: 1404/09/17 - 17:08
افت يادگيري در کودکان؛ وقتي آموزش‌هاي «فقط شنيداري» جواب نمي‌دهد
 
يک روان‌شناس کودک‌ و نوجوان گفت: بيش از ?? درصد يادگيري از راه ديدن محقق مي‌شود، افت تمرکز در آموزش‌هاي صرفاً شنيداري طبيعي است.
 
داوود فتحي، روان‌شناس کودک و نوجوان، به تحليل دلايل ضعف تمرکز و يادگيري کودکان در آموزش‌هاي صرفاً شنيداري و ارائه راهکارهايي براي خانواده‌ها پرداخت.
وي با اشاره به يک اصل مهم در آموزش گفت: از اساس در فرايند تدريس، بيش از ?? تا ?? درصد يادگيري از راه ديدن ميسر مي‌شود. اگر معلم فقط پشت ميز بنشيند و صحبت کند، بدون به‌کارگيري روش‌هاي متنوع، عملاً فقط از ??-?? درصد ظرفيت يادگيري استفاده خواهد کرد؛ بنابراين، وقتي مؤلفه‌هاي بصري در آموزش غايب باشند، راندمان آموزشي به‌شدت افت مي‌کند.
اين روان‌شناس با اشاره به تجربه آموزش مجازي در دوران کرونا افزود: در آن دوران، باوجود تلاش معلمان، به دليل فعال‌بودن فقط بخش صوتي، يادگيري به نحو مطلوب اتفاق نيفتاد. آمارهاي غيررسمي از ترک تحصيل حدود سه ميليون دانش‌آموز در آن ايام حکايت دارد که بخش قابل‌توجهي از آن به ضعف ذاتي آموزش‌هاي صرفاً شنيداري - مجازي بازمي‌گردد.
فتحي در پاسخ به اين پرسش که آيا زيرساخت‌هاي فعلي براي آموزش آنلاين مناسب است، اذعان کرد: حتي باوجود پيشرفت‌هاي فني، ذهن و سلول‌هاي عصبي ما هنوز کاملاً آماده پذيرش صددرصدي آموزش آنلاين نيست. چند عامل در اين مسئله نقش دارد: خستگي مغز به دليل نور صفحه‌نمايش و پردازش اطلاعات ديجيتال، وجود محرک‌هاي رقابتي در خانه (مانند تلويزيون)، کاهش تعاملات اجتماعي حضوري، و ضعف در خودتنظيمي کودکان که ممکن است در حالت غيررسمي درس بخوانند.
اين کارشناس در ادامه با اشاره به لزوم بازبيني نظام آموزشي کشور اظهار داشت: به‌عنوان يک روان‌شناس با سي‌سال سابقه آموزشي مي‌گويم که استفاده از هوش مصنوعي، فضاي زيست ديجيتال و روش‌هاي متنوع تدريس، آينده انکارناپذير آموزش است. سوال کليدي اين است: آيا روش‌هاي فعلي مدارس، نوجوان را براي ورود به دنياي بزرگسالي آماده مي‌کند؟ آيا از نظر اقتصادي، اجتماعي و مهارتي مي‌تواند روي پاي خود بايستد؟ پاسخ اغلب منفي است و اين نشان‌دهنده نياز فوري به بازبيني محتوا، سرفصل‌ها و روش‌هاي آموزشي و پرورشي است.
وي در پاسخ به سوالي درباره بي‌ميل بودن برخي کودکان به مدرسه، دلايل مختلفي را برشمرد: وجود اختلالات يادگيري تشخيص داده نشده که باعث تجربه مکرر شکست و تحقير مي‌شود، روش‌هاي سنتي و خسته‌کننده تدريس که جذابيت ندارند، و تفاوت در امکانات و روش‌هاي مدارس. مدارس غيردولتي براي رقابت، مجبور به ايجاد جذابيت‌هاي بيشتر هستند که اين امر در بسياري از مدارس دولتي ديده نمي‌شود.
فتحي توصيه‌هاي عملي براي خانواده‌ها در شرايط فعلي ارائه داد و گفت: خانواده‌ها مي‌توانند با ايجاد يک «ايستگاه ثابت درس» در خانه، به بهبود تمرکز کودک کمک کنند. اين فضا بايد داراي نور کافي، سکوت نسبي و عاري از محرک‌هاي مزاحم مانند اسباب‌بازي يا تلفن همراه باشد. لوازم درسي بايد منظم و در دسترس باشد. ايجاد وقفه‌ها و تفريح‌هاي فعالانه در بين درس، و همچنين در نظر گرفتن سيستم پاداش براي تمرکز و يادگيري مؤثر، بسيار کمک‌کننده است. والدين مي‌توانند با نظارت غيرمستقيم و ايجاد محيطي حمايتي، نقش مهمي در بهبود کيفيت يادگيري، حتي در آموزش‌هاي آنلاين، ايفا کنند.
وي در مصاحبه با راديو گفتگو خاطرنشان کرد: همچنين تقويت مهارت‌هاي فراشناختي در کودک، مانند خود نظارتي و يادداشت‌برداري فعال، بسيار مؤثر است. به‌خاطر داشته باشيم که حدود ??-?? درصد آموزش‌ها غيررسمي و غيرعمدي است و فضاي مجازي سهم بزرگي در اين آموزش دارد، بنابراين کيفيت محيط خانه و تعاملات خانواده بيش‌ازپيش اهميت يافته است.
مهر
انتهاي پيام/م