|
|
|
وقتي حيوانات جانشين خواهر و برادر ميشوند/ کودکان تنهاتر از هميشه در دنياي مدرن |
|
|
|
در روزگاري که خانوادهها زير فشار اقتصاد و سبک زندگي تازه، فرزندآوري را به حاشيه راندهاند، حيوانات خانگي به همدم و همبازي کودکان بدل شدهاند؛ اما مهر بيقيد و شرط حيوانات، هرگز نميتواند جاي خالي رابطههاي انساني، صبر، تعامل و عشق خواهر و برادري را براي کودک پر کند. |
|
|
خراسان شمالي – واقعيت اين است که امروز شماري از خانوادهها با بهانههايي چون وضعيت اقتصادي، دغدغههاي معيشتي و دشواري تربيت فرزند، از فرزندآوري فاصله گرفتهاند يا تنها به تکفرزندي بسنده ميکنند. در کنار اين، برخي خانوادهها به نگهداري حيوانات خانگي روي آوردهاند و آنها را جايگزين خواهر يا برادر فرزند خود ميدانند؛ پديدهاي که در ظاهر صميمانه، اما در عمق خود پيامدهاي اجتماعي و عاطفي نگرانکنندهاي دارد.
اين جايگزيني غيراصولي، به تدريج فرزندان را به انسانهايي پرتوقع، لجباز، منزوي يا گاه پرخاشگر تبديل کرده است. کودک بيش از نوازش يک حيوان نيازمند مهر خواهر و برادري است؛ نيازمند رشد در کنار همسالان، تجربهي تعامل، همدلي، و تمرين تحمل مشکلات زندگي در بستر خانواده است.
رسانههاي غربي با تبليغ گسترده نگهداري حيوانات در منزل، فرهنگي را ترويج دادهاند که ابتدا از خانوادههاي مرفه شروع شد و اکنون به عموم جامعه رسيده است. در گذشته، داشتن فرزندان متعدد نشانهي سلامت خانواده بود و اعضا در مناسبتها دور هم جمع ميشدند و از باهمبودن لذت ميبردند، اما امروز در برخي خانهها حضور حيوانات باعث سردي روابط خانوادگي شده است.
تکفرزندي يا بيفرزندي را نميتوان معيار سلامت خانواده دانست؛ هيچ حيواني نميتواند جاي خواهر و برادر را براي کودک پر کند يا در سالهاي پيري تکيهگاه والدين باشد. نگاه لحظهاي و «الانپسند» خانوادهها، آيندهي رابطههاي انساني را کمرنگ کرده است.
از سوي ديگر، نگهداري حيوانات در منازل موجب تغيير رفتار اجتماعي، کاهش روابط خانوادگي و گاه مشکلات بهداشتي از جمله آلرژي و عفونتهاي قارچي ميشود. آنچه امروز به عنوان سبک زندگي مدرن معرفي ميشود، در حقيقت ما را از گرماي روابط انساني دور و به سردي عادتهاي مصنوعي نزديک کرده است.
انتهاي پيام/** |