|
|
|
در مکتب حسين(ع) پاسداري يک انتخاب آگاهانه است |
|
|
|
ميلاد امام حسين عليهالسلام و نامگذاري اين روز به عنوان روز پاسدار، يادآور پيوند عميق فرهنگ عاشورا با دفاع از امنيت و عزت ملت ايران است؛ پيوندي که در سالهاي اخير با خون پاسداران شهيد، معنايي عينيتر يافته است. |
|
|
منيره غلامي توکلي - سوم شعبان، ميلاد امام حسين(ع)، نه فقط يک مناسبت تقويمي بلکه يادآور يک مکتب است؛ مکتبي که قرنهاست انسانها را در بزنگاههاي سخت تاريخ به انتخاب درست فرا ميخواند. انتخاب ميان ماندن و رفتن، ميان سکوت و اقدام، ميان مصلحتانديشي و حقطلبي!
امام حسين(ع) با قيام خود راهي را گشود که شاخصههاي آن روشن است: ولايتپذيري، حقطلبي، اقدام بهموقع، ايثار، شهادتطلبي و ادب. اين مکتب، بيش از آنکه با شعار شناخته شود با رفتار انسانها معنا پيدا ميکند. امروز اگر از «پاسدار» سخن ميگوييم از انساني تعريف مي کنيم که خود را در همين مکتب تربيت کرده است. انساني که امنيت مردم را بر آسايش خود مقدم دانسته و در لحظه خطر، عقب ننشسته است.
در اغتشاشات اخير، مدافعان وطن و پاسداران زيادي به شهادت رسيدند مرداني که نه براي قدرت، نه براي نام، که براي انجام تکليف در ميدان ماندند. آنان فرزندان همين ملت بودند با خانواده، آرزومند و با خستگي و دغدغههاي انساني. اما آنگاه که پاي دفاع از امنيت مردم و کيان کشور به ميان آمد «اقدام به وقت» را بر «درنگ» ترجيح دادند! همان درسي که حسينبنعلي(ع) در کربلا به تاريخ آموخت.
مکتب حسيني، مکتب خشونت نيست بلکه مکتب اخلاق در اوج نبرد است. حتي در ميدان جنگ، ادب را فراموش نميکند. ادب در گفتار، ادب در رفتار و حتي ادب در مواجهه با دشمن. اينجاست که تفاوت جبهه حق و باطل آشکار ميشود. در اغتشاشات تروريستي اخير آنسوي ميدان، تروريستهايي را ميبينيم که نه تنها به جان انسانها رحم نکردند، بلکه حتي حرمت جسد بيجان را نيز نگه نداشتند. بيادبياي که ريشه در بيهويتي و تهيبودن از هرگونه مکتب انساني دارد.
پاسداران اين سرزمين اما حتي در سختترين شرايط تلاش کردند ، خط قرمز انسانيت را حفظ کنند. آنان مأمور امنيت بودند، نه انتقام؛ مدافع مردم بودند، نه دشمن مردم. اگر جان دادند براي آن بود که جامعه در آتش ناامني نسوزد. اين همان ايثار حسيني است. ايثاري که خود را نه در حرف که در ميدان عمل نشان ميدهد.
روز پاسدار؛ تنها روز تقدير نيست! روز فهم مسئوليت است. فهم اينکه امنيت، محصول آرامش اتفاقي نيست بلکه نتيجه مجاهدت شبانهروزي مرداني است که ديده نميشوند اما نبودشان خيلي زود احساس ميشود. مرداني که شايد نامشان تيتر نشود اما خون شان ستونهاي امنيت اين کشور را استوار نگه ميدارد.
همراهي با کاروان کربلا تنها به اشک و عزاداري خلاصه نميشود. گاهي به معناي شناخت حق در زمانه غبارآلود است! گاهي به معناي ايستادن در کنار مدافعان امنيت و گاهي هم به معناي سکوت نکردن در برابر تحريف و بيانصافي. مدافعان وطن و پاسداران شهيد ما اين همراهي را با جان خود امضا کردند.
امروز، در ميلاد حسين(ع) بايد از خود بپرسيم: سهم ما از اين مکتب چيست؟ آيا فقط تماشاگر ايثار ديگرانيم يا هرکدام در جايگاه خود پاسدار حقيقت و عدالت خواهيم بود؟
پاسداران شهيد، راه را نشان دادهاند؛ راهي که از کربلا ميگذرد و به عزت يک ملت ميرسد.
انتهاي پيام/* |