خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - کرمان - معين الديني استاد حوزه و دانشگاه : انسان از راه­هاي مختلفي مي­تواند نياز جنسي خود را برطرف کند؛ اما صرف وجود راه­هاي متنوع دليل بر صحيح بودن هم? آنها نيست؛ فرق مي­کند. انسان براي ارضاي نياز جنسي خود راه­هاي گوناگوني مانند ازدواج، همجنس بازي و خود ارضايي را پيش روي خود دارد؛ اما بايد بنگرد که کدام يک از نظر شرعي، اجتماعي و قانوني صحيح است تا همان را برگزيده و از بقيه اجتناب کند. دين مبين اسلام انسان را به ارضاي طبيعي غريز? جنسي از طريق ازدواج فرا خوانده است.تنها راه صحيح ارضاي نياز جنسي در انسان ازدواج است، چه دائم و چه موقت. البته منظور ما از ازدواج، پيوند زناشويي بين دو جنس مذکر و مونث مي باشد، نه ازدواج هم جنس با هم که امروزه در بعضي از کشورها نوعي ازدواج به حساب مي آيد و حتي به صورت قانوني در آمده است.
(همجنس گرايي) چه در ميان مردان باشد (لواط) و چه در ميان زنان (مساحقه) از بدترين انحرافات اخلاقي است که سرچشمه مفاسد زيادي در جامعه خواهد بود.
اصولا طبيعت زن و مرد آن چنان آفريده شده است که آرامش و اشباع سالم خود را در علاقه به جنس مخالف (از طريق ازدواج سالم ) مي­بينند، و هرگونه تمايلات جنسي در غير اين صورت ، انحراف از طبع سالم انسانيص:55
و يک نوع بيماري رواني است که اگر به آن ادامه داده شود روز به روز تشديد مي­گردد و نتيجه­اش بي ميلي به (جنس مخالف ) و اشباع ناسالم از طريق (جنس موافق ) است .
اين گونه روابط نامشروع در ارگانيسم بدن انسان و حتي در سلسله اعصاب و روح اثرات ويرانگري دارد: مرد را از يک مرد کامل بودن ، و زن را از يک زن کامل بودن ساقط مي­کند، به طوري که چنين زنان و مردان همجنس باز، گرفتار ضعف جنسي شديد مي­شوند و قادر نيستند پدر و مادر خوبي براي فرزندان آينده خود باشند و گاه قدرت بر توليد فرزند را به کلي از دست مي­دهند.
افراد (همجنس گرا) تدريجاً به انزوا و بيگانگي از اجتماع و سپس بيگانگي از خويشتن رو مي­آورند، و گرفتار تضاد پيچيده رواني مي­شوند، و اگر به اصلاح خويش نپردازند ممکن است به بيماري­هاي جسمي و رواني مختلفي گرفتار شوند.
به همين دليل و به دلائل اخلاقي و اجتماعي ديگر، اسلام شديدا همجنس گرايي را در هر شکل و صورت تحريم کرده ، و براي آن مجازاتي شديد که گاه به سرحد اعدام مي­رسد قرار داده است
در قرآن مجيد در سوره­هاي اعراف ، هود، حجر، انبياء، نمل و عنکبوت اشاراتي به وضع قوم لوط و گناه شنيع آنها شده است ، منتها در هر مورد تعبيرش با مورد ديگر متفاوت است ، در حقيقت هر کدام از اين تعبيرات به يکي از ابعاد شوم اين عمل ننگين اشاره مي­کند:
در سوره اعراف مي­خوانيم که لوط به آنها مي­گويد: «بل انتم قوم مسرفون ؛ شما جمعيتي اسرافکاريد.»(1)
در سوره انبياء مي­خوانيم : «و نجيناه من القريه التي کانت تعمل الخبائث انهم کانوا قوم سوء فاسقين ؛ ما لوط را از قريه­اي که خبائث انجام مي­داد رهايي بخشيديم ، آنها قوم بد و فاسقي بودند.»(2)
و در سوره شعراء آيه 166 مي­خوانيم که لوط به آنها مي­گويد: «بل انتم قوم عادون ؛ شما جمعيت تجاوزگري هستيد».
و در سوره نمل آمده است : «بل انتم قوم تجهلون ؛ شما قومي جاهل و نادانيد.
انتهاي پيام/*