|
|
|
صحبت احساسي متأهلان با جنس مخالف در «فضاي مجازي» خيانت است؟ |
|
|
|
به گفته يک روانشناس، گفتگوي داراي جنبه احساسي، عاطفي و جنسي با يک فرد در فضاي مجازي که خارج از چارچوب و تعهد زندگي زناشويي انجام شود، خيانت محسوب ميشود. |
|
|
با تاکيد بر اينکه زوجين بايد ارتباطات خود در فضاي مجازي را ضمن رعايت چارچوبهاي اخلاقي پيش ببرند، اظهار کرد: زن و شوهر ملزم به رعايت خط قرمزهاي اخلاقي در ارتباطات مجازي خود با ديگران و در بستر شبکههاي اجتماعي مجازي هستند؛ اما واقعيت اين است که با توجه به گستردگي دنياي مجازي اينکه زوجين يکديگر را در اين فضا کنترل کنند ميسر نيست و اساسا قرار نيست همسران يکديگر را کنترل کنند بلکه افراد بايد آگاهانه تصميم بگيرند تا رفتارهايي که به رابطه مشترک صدمه ميزند، را انجام ندهند.
اين روانشناس با بيان اينکه زوجين نبايد به خود و ديگري اجازه دهند که در فضاي مجازي وارد ارتباطاتي خارج از زندگي زناشويي شوند، ادامه داد: وقتي به فردي متعهد ميشويم قاعدتا بايد برخي آزادي عمل هاي قبل ازدواج خود به ويژه رفتارهايي که با اصول زندگي زناشويي مغايرت دارد را محدود کنيم.
به گفته تکلو، در شرايط طبيعي و عادي هر رفتاري که خارج از چارچوب و تعهد زندگي زناشويي انجام شود و زن يا شوهر بداند اگر همسر از اين رفتار مطلع شود ناراحت خواهد شد را ميتوان خيانت محسوب کرد.
اين روانشناس بيان کرد: شايد اغلب افراد برقراري رابطه جنسي با ديگري را خيانت بدانند؛ اما خيانت انواع متفاوتي از جمله خيانت عاطفي و احساسي دارد. گاهي رابطه جنسي بين افراد برقرار نشده اما از نظر عاطفي به يکديگر حس دارند و وابسته شدهاند.
از ارسال هر نوع پيامي که همسر با اطلاع از محتواي آن ناراحت ميشود پرهيز کنيد
وي در پاسخ به اين سوال که مرز ارتباطات افراد در شبکههاي اجتماعي مجازي با فالوورها و پيام رسانها بايد چه باشد و اساسا کدام يک از ارتباطات مجازي وارد حريم زندگي مشترک ميشود؟، توضيح داد: ميتوان گفت زوجين بايد از ارسال هر نوع پيامي که اگر همسرشان از محتواي آن مطلع شود ناراحت خواهد شد، پرهيز کنند. مگر اينکه آن پيام در راستاي يک کار علمي و دانشگاهي و در حيطه کاري شغلي ارسال شده باشد که قاعدتا نبايد جنبه احساسي، عاطفي و جنسي داشته باشد و در آن صورت منعي وجود ندارد. البته تاکيد ميکنم اين توضيحات براي شرايط عادي و طبيعي صدق ميکند. گاهي همسران دچار سوء ظن و شک هستند.
پيامهايمان بيمنظور است؟
تکلو همچنين در پاسخ به اين سوال که گاهي همسران ارتباطات خود در فضاي مجازي را با جملاتي نظير اينکه "با همکارم و بدون منظور صحبت مي کنم"، "اين خانم يا آقا به من پيام ميدهد و پيگير من است و من تقصيري ندارم" و "شايد پيامهايمان احساسي باشد اما بيمنظور است" توجيه ميکنند، عنوان کرد: در شرايطي که زن و شوهر دچار سوء ظن و شک نيستند و واقعا ارتباطاتي خارج از چارچوب زندگي مشترک توسط يکي از زوجين ايجاد شده است، اين توجيهات منطقي نيست. درباره اينکه گفته ميشود با همکار خود گفتگو کردهاند بايد گفت مگر همکار نميتواند وارد حريم زندگي خصوصي شود؟.
وي در ادامه گفت: درباره اينکه ميگويند اين گفتگو بي منظور انجام شده بايد گفت که برخي اوقات افراد بدون قصد و نيت برقراري رابطه با فردي گفتوگو ميکنند اما به مرور زمان نسبت به طرف مقابل حس عاطفي پيدا کرده و به او عادت ميکنند. گاهي نيز شايد افراد بدون قصد و نيتي با شخصي گفتگو کنند اما طرف مقابل قصد و نيت برقراري ارتباط خارج از زندگي زناشويي را دارد. بنابراين اين توجيهات براي برقراري گفتوگويي که خارج از چارچوب عرفي انجام شده، مناسب نيست.
من کاري به او ندارم، او پيام ميدهد!
اين روانشناس با بيان اينکه در جلسات مشاوره بسيار زياد مي شنوم که افراد ميگويند "ما کاري به کار طرف مقابل نداريم اما طرف مقابل پيگير است و دائما به ما پيام ميدهد"، گفت: در پاسخ به اين افراد بايد گفت که پس اراده و اختيار ما براي حفظ چارچوب زندگي مشترک چه ميشود؟. اين حرفها تنها توجيهاتي براي رفتارها و کارهاي غلط زوجين است. گاهي افراد ساعت ?? شب در فضاي مجازي با جنس مخالف گفتگو ميکنند، دليل اين گفتگو ساعت ?? شب چيست؟. گفتگوي ما با همکار و... بايد فارغ از يک ارتباط احساسي، عاطفي و جنسي و صرفا يک گفتگوي انساني و منطقي باشد.
وي با بيان اينکه زن و شوهر بايد پيش از ازدواج درباره عادات خود نسبت به برقراري ارتباطات در فضاي مجازي با يکديگر صحبت کنند، افزود: بايد پيش از ازدواج با يکديگر مطرح کنند که تعاملاتشان در فضاي مجازي به چه اندازه و چگونه است، شايد نوع تعاملات آنها براي طرف مقابل قابل پذيرش نباشد. حد و مرز اين موضوعات را بايد قبل از ازدواج مشخص کرد. با اين حال اگر در خلال زندگي مشترک نيز اين موضوع تبديل به يک مساله و مشکل براي زوجين شد، بايد درباره آن براي يکديگر شفاف سازي کنند تا علامت سوالهاي ذهني افراد برطرف شود.
تکلو در پايان سخنان خود توصيه کرد: با اين حال در برخي موارد درحالي واقعا يک رابطه خارج از زندگي مشترک برقرار شده است که همسر تحت هيچ شرايطي زير بار نميرود که اين رفتار او اشتباه بوده و معتقد است اين گفتگوها در فضاي مجازي به زندگي مشترک آسيبي وارد نميکند. در اين شرايط زوجين ابتدا بايد از مشاور براي شفاف سازي کمک بگيرند و سپس تصميم بگيرند که ميتوانند چنين زندگي را ادامه دهند يا خير؟.
ايسنا
انتهاي پيام/ن |