|
|
|
ساخت «سپر صوتي» براي کاهش حواسپرتي در مبتلايان به «ADHD» |
|
|
|
اختلال کمتوجهي/بيشفعالي (ADHD) سالانه بيش از ??? ميليارد دلار به اقتصاد ايالات متحده هزينه تحميل ميکند و بديهي است که بخشي از اين رقم به دارو و بستريهاي بيمارستاني مربوط ميشود، اما برآورد ميشود که ?? تا ?? درصد آن ناشي از بيکاري، کاهش بهرهوري و فشاري است که بر مراقبان وارد ميشود و هيچکدام از اين اعداد نميتوانند هزينه تکاندهنده عاطفي و رواني اضطراب و افسردگي را بيان کنند. |
|
|
دانشمندان يک روش ساده، بدون دارو و کاملا غير اعتيادآور براي کاهش اثر اين اختلال توسعه دادهاند. اين راهحل، به اياسامآر (ASMR) شبيه است. اياسامآر يا واکنش ارادي اوجگيري حسي (ASMR) احساس خوشايندي است که بعضي افراد با شنيدن صداهاي خاص تجربه ميکنند و پژوهشگران دانشگاه استنفورد از آن استفاده کردهاند.
با استفاده از هدفونهايي که به ميکروفنهاي کوچک نصبشده روي دست متصل هستند، کاربران ميتوانند صداهاي ظريف کارهاي روزمره را بشنوند؛ صداهايي که بهعنوان نشانههاي توجهِ لحظهاي عمل ميکنند و آنها را در برابر هجوم بيوقفه حواسپرتيهاي ديجيتال مرتبط با اختلال کم توجهي-بيشفعالي محافظت ميکنند. در طول آزمايشها، افرادي که از «سپر صوتي» استفاده ميکردند، نهتنها زمان بيشتري را صرف انجام وظايف و آزمونوخطا ميکردند، بلکه ذهنآگاهي بيشتري را نيز گزارش دادند.
شان فالمر، دانشيار مهندسي مکانيک و مدير آزمايشگاه SHAPE در استنفورد، بازيابي توجه را يک ضرورت حياتي ميداند. او ميگويد: لحظات زيادي را در زندگي مثل درست کردن قهوه يا ايستادن در صف داريم که بيوقفه در گوشيهايمان ميچرخيم.
همکار پژوهشي او، يوجي تائو، ميگويد با افزايش «توجه به کارهاي روزمرهاي که معمولا پيشپاافتاده تلقي ميشوند»، ذهنآگاهي اعمال روتين را به تمرکز هدفمندتر و درگيري بيشتر در زندگي روزمره ما تبديل ميکند.
در آزمايشگاه تائو و فالمر، ?? شرکتکننده که نيمي از آنها از سپر صوتي استفاده ميکردند، با اشياي مختلف تعامل داشتند. با استفاده از پرسشنامه «مقياس آگاهي از توجه ذهنآگاهانه» و رديابي دقيق رفتار کاربران، تائو به اين نتيجه رسيد که افرادي که از سپر صوتي استفاده ميکردند، «سطح ذهنآگاهي بهطور آماري بالاتري» را گزارش کردند و زمان بيشتري را صرف تعامل با اشياء و کاوش مبتني بر آزمونوخطا کردند.
مطالعه کيفي تکميلي با حضور دو مربي ذهنآگاهي نيز نتايج تائو را تأييد کرد. يکي از شرکتکنندگان که هنگام استفاده از سپر صوتي احساس «صميميت» و «امنيت» داشت، گفت: احساس ميکردم ميتوانم فقط مثل يک کودک باشم و وارد حالت بازي کودکانه شوم.
ديگري گفت سپر صوتي ميتواند «راهي براي کمک به مردم باشد تا دوباره عاشق جهان شوند… تا چيزهايي را که از دست رفتهاند، بازيابي کنند.
پژوهش تائو درباره حضور ذهنآگاهانه در دنياي واقعي، همزمان با تحقيقات او در زمينه واقعيت افزوده و واقعيت مجازي پيش ميرود. اما بهجاي استفاده از واقعيت افزوده و واقعيت مجازي براي فرار از جهان، به اين فکر کرد که چگونه اين فناوريها ميتوانند به مردم کمک کنند دوباره با جهان پيوند برقرار کنند. سپر صوتي که او توسعه داده است، فقط صداهاي عادي را تقويت ميکند؛ صداهايي که در هياهوي روزمره گم ميشوند.
فالمر ميگويد: با پخش اين صداهاي دنياي واقعي بهصورت همزمان، دستگاه ما ديدگاهي تازه نسبت به تعاملات معمولي ايجاد ميکند و آگاهي بيشتري از لحظه حال را پرورش ميدهد.
تائو و گروهش قصد دارند مزاياي بلندمدت سپر صوتي، کاربرد آن در برنامههاي موجود آموزش ذهنآگاهي و استفاده از آن بهعنوان بخشي از درمان اضطراب و اختلال بيش فعالي- کم توجهي را بررسي کنند. همانطور که او توضيح ميدهد: ما باور داريم اين دستگاه اين توانايي را دارد که به همه ما کمک کند دوباره به دنيايمان معنا ببخشيم.
ايسنا
انتهاي پيام/ن |