کد خبر: 162211                      تاريخ انتشار: 1404/11/14 - 22:00
صدای جوانان را باید جدی‌تر شنید
 
جوانان ایران، آینه صادق تحولات اجتماعی‌اند؛ نسلی که پرسش دارد، مطالبه دارد و آینده را حق طبیعی خود می‌داند؛ نادیده‌گرفتن این پرسش‌ها یا تقلیل آن‌ها به برچسب‌های ساده‌انگارانه، نه مسئله را حل می‌کند و نه امنیت پایدار می‌سازد.
 
در بزنگاه‌های حساس تاریخ، آنچه یک ملت را از بحران عبور می‌دهد نه صرفاً ابزارهای قدرت، بلکه «عقلانیت جمعی» و «سرمایه اجتماعی» است. سرمایه‌ای که اگر فرسوده شود، هیچ سیاست کوتاه‌مدتی قادر به جایگزینی آن نخواهد بود. امروز بیش از هر زمان دیگری روشن شده که حفظ و بازسازی این سرمایه، در گرو شنیدن صداهایی است که گاه بلند، گاه منتقد و گاه معترض‌اند، اما ریشه در دل همین جامعه دارند.

تجربه‌های انباشته‌شده نشان داده است جامعه‌ای زنده است که در آن نقد جریان دارد و ساختار حکمرانی‌ای پایدار است که از نقد نهراسد.

امروز کشور در نقطه‌ای ایستاده که باید میان «تداوم فاصله‌ها» و «ترمیم اعتماد» انتخاب کند، تعلل در این انتخاب، خود به تصمیمی پرهزینه تبدیل می‌شود و رویکرد عقلانی اقتضا می‌کند که اعتراض مدنی به‌عنوان بخشی از حیات اجتماعی به رسمیت شناخته شود و میان نقد دلسوزانه و تخریب عامدانه، مرزی روشن، عادلانه و قابل دفاع ترسیم شود؛ مرزی که هم حقوق شهروندی را پاس بدارد و هم امنیت عمومی را.

از منظر سیاست‌گذاری جوانان، هر جوانی که احساس شنیده‌شدن نکند، به‌تدریج از مشارکت فاصله می‌گیرد و این فاصله، یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای توسعه ملی است.

جوان منتقد، مسئله نیست؛ فرصت است، فرصتی برای اصلاح سیاست‌ها، برای به‌روزرسانی نگاه‌ها و برای نزدیک‌تر شدن حکمرانی به واقعیت‌های متغیر جامعه.

رسیدگی منصفانه به اتفاقات اخیر، توجه به حقوق شهروندی و نگاه انسانی به کسانی که در این مسیر آسیب دیده‌اند، نه نشانه ضعف، بلکه علامت بلوغ نظام حکمرانی است. عدالت زمانی معنا پیدا می‌کند که با کرامت انسانی همراه شود و امنیت زمانی پایدار خواهد بود که بر رضایت عمومی استوار باشد.

امروز بیش از هر زمان دیگری به بازگشت جدی به گفت‌وگو نیاز داریم؛ گفت‌وگویی بی‌واسطه، صریح و مبتنی بر احترام متقابل.

گفت‌وگویی که در آن نهادهای مسئول نه در موضع بالا به پایین، بلکه در جایگاه پاسخگو و مسئول عمل کنند. این مسیر شاید دشوارتر از راه‌حل‌های کوتاه‌مدت باشد، اما بی‌تردید کم‌هزینه‌تر، عاقلانه‌تر و ماندگارتر است.

ایران، خانه مشترک همه ماست؛ آینده این خانه با حذف صداها ساخته نمی‌شود؛ بلکه با شنیدن، اصلاح و همدلی شکل می‌گیرد.

اعتماد به جوانان و شریک‌دانستن آنان در ساختن فردا، می‌تواند راه عبور از این مقطع و گشودن افقی روشن‌تر پیش روی کشور باشد.

*معاون جوانان وزیر ورزش و جوانان
ایرنا
انتهای پیام/م