|
|
|
انقلاب اسلامی و تحکیم خانواده | بازگشت معنویت به کانون تربیت و عشق |
|
|
|
یادداشت جدیدی با عنوان «انقلاب اسلامی و تحکیم نهاد خانواده» به بررسی تأثیر عمیق انقلاب بر بازتعریف خانواده ایرانی بهعنوان کانون تربیت انسان مؤمن و مسئول پرداخته و راهکارهایی برای تثبیت این جایگاه در برابر چالشهای جهانی ارائه میدهد. |
|
|
تهران - ساحل رنجبر
انقلاب اسلامی ایران تنها یک تحول سیاسی نبود؛ بلکه نقطهعطفی در بازسازی فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی بهشمار میرفت. یکی از عرصههایی که انقلاب بیشترین تأثیر را بر آن گذاشت، نهاد خانواده بود؛ خانوادهای که در جهان مدرن، بیش از هر زمان دیگر در معرض ضعف روابط، فروپاشی عاطفی و ازبینرفتن ارزشهای اخلاقی قرار دارد.
پیش از انقلاب، الگوی خانواده ایرانی بهتدریج تحت تأثیر فرهنگ غربی به سمت فردگرایی افراطی، مصرفگرایی و کمرنگ شدن نقشهای سنتی پیش میرفت. انقلاب اسلامی با بازگرداندن مرکزیت معنویت، اخلاق و مسئولیت اجتماعی به زندگی فردی و جمعی، توانست ارزشهای اصیل خانواده را بازتعریف کند. در این نگاه، خانواده تنها مجموعهای از افراد نیست، بلکه کانون تربیت انسان مؤمن و مسئول و اولین مدرسهی عشق و ایثار است.
نقش زن و مرد در اندیشهی انقلاب اسلامی نیز با نگاهی مکمل و نه رقابتی تعریف شد. زن، ستون اصلی تربیت نسل و پاسدار فرهنگ اسلامی در خانه است؛ و مرد، مسئول حفظ امنیت، عدالت و مدیریت الهی خانواده. این نگاه، کرامت انسان را در هر دو جنس برجسته میسازد و از نگاه ابزاری یا سطحی به روابط خانوادگی پرهیز میکند.
بااینحال، تحکیم نهاد خانواده در دوران پس از انقلاب تنها با تأکید بر ارزشهای اخلاقی ممکن نیست؛ بلکه نیازمند پشتیبانی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هوشمندانه است. رسانهها، آموزش و سیاستهای اجتماعی باید همجهت با تقویت پیوندهای خانوادگی عمل کنند، زیرا خانواده محکم و پایدار، اساس جامعهای امن، باوجدان و امیدوار است.
راهکارهای تحکیم خانواده در چارچوب انقلاب اسلامی:
تقویت آموزشهای پیش از ازدواج از طریق دانشگاه و رسانه.
حمایت اقتصادی، مسکن و اشتغال جوانان برای تشویق به ازدواج.
ترویج فرهنگ گفتوگو و تفاهم در خانواده به جای رقابت و سلطه.
تولید محتوای فرهنگی و هنری اسلامی برای تثبیت جایگاه خانواده در ذهن نسل جدید.
توانمندسازی زن و مرد در نقشهای تربیتی بر اساس تعالیم اسلامی.
در یک جمله میتوان گفت: انقلاب اسلامی با بازگرداندن معنویت به متن زندگی، خانواده را از یک ساختار صرفاً زیستی به کانون ایمان، محبت و مسئولیت تبدیل کرد. این میراث اگر به درستی پاس داشته شود، میتواند نسلها را در برابر طوفانهای فرهنگی جهانی پایدار نگاه دارد.
انتهای پیام/* |