یادداشت |
تاریخ تلخ: بیتوجهی به رهبری عادل در زمان امام علی (ع) |
|
امام علی (ع) همواره در تلاش بود تا حکومت اسلامی را بر پایه اصول عدل و انصاف بنا کند، اما بسیاری از کسانی که خود را در جایگاههای مهم حکومتی قرار داشتند، به جای حمایت از امام در مسیر اجرای عدالت، دچار تفرقه و اختلافات شخصی بودند. |
|
از استان مرکزی؛ عاطفه عسگری" کارشناس مذهبی نوشت: در تاریخ اسلام، یکی از مهمترین دلایل تضعیف حکومت امام علی (ع)، نقش خواص بی بصیرت و دور از حقیقت در اتفاقات آن دوران است.
امام علی (ع) که برای برقراری عدالت و اصلاح جامعه اسلامی تلاش میکرد، با مقاومت و کمکاری بسیاری از نزدیکان و خواص خود مواجه بود. این افراد که در ظاهر در کنار امام بودند، در عمل با تضعیف حکومت ایشان، موجب تسهیل پیشروی دشمنان و بیثباتی در جامعه شدند.
مهمترین نمونه این بیبصیرتیها، عدم حمایت کافی از امام در جنگها و معاهدات مهم نظیر جنگ صفین است. برخی از این خواص که از موقعیتهای اجتماعی و سیاسی خود بهرهبرداری میکردند، با پیروی از منافع شخصی، هیچگاه حاضر نشدند از امام در برابر تهدیدات جدی حمایت کنند.
گروههای سیاسی و قبایلی دیگر، در روند تصمیمگیریهای امام اخلال ایجاد کردند. در نهایت، بیتوجهی به اندیشههای امام علی (ع) و درک غلط از وضعیت سیاسی آن دوران موجب شد که دشمنان در نهایت بر علیه ایشان متحد شوند و امام علی (ع) در کربلا به شهادت برسند.
این تاریخ تلخ، یادآور اهمیت بصیرت و پایداری در برابر دشمنان و فریبهاست و درسهایی برای آیندگان در خصوص حمایت از رهبری عادل و بصیر دارد.
یکی از مهمترین عواملی که به تضعیف حکومت امام علی (ع) کمک کرد، عدم انسجام در میان برخی از اصحاب و یاران نزدیک ایشان بود. امام علی (ع) همواره در تلاش بود تا حکومت اسلامی را بر پایه اصول عدل و انصاف بنا کند، اما بسیاری از کسانی که خود را در جایگاههای مهم حکومتی قرار داشتند، به جای حمایت از امام در مسیر اجرای عدالت، دچار تفرقه و اختلافات شخصی بودند.
این ناهماهنگیها باعث شد که امام علی (ع) نتواند برنامههای اصلاحی خود را به طور کامل اجرا کند و با چالشهای متعددی در تثبیت قدرت خود روبرو شود.
در نهایت، خواص بیبصیرت با سکوت و عدم همراهی خود در شرایط بحرانی، فرصتهای لازم را برای دشمنان فراهم کردند.
این شرایط به گونهای پیش رفت که دشمنان توانستند در میان امت اسلامی شکاف ایجاد کنند و به تضعیف جبههی امام علی (ع) بپردازند.
این رفتارهای بیپایه و اساس، در نهایت منجر به شهادت امام علی (ع) در محراب عبادت شد و ضربهای جبرانناپذیر به وحدت و عزت امت اسلامی وارد کرد. آنچه که در تاریخ باقی ماند، این است که خواص بیبصیرت در لحظات حساس تاریخ، تنها به منافع خود فکر کردند و از آرمانهای بزرگ امام علی (ع) فاصله گرفتند. |