خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - به نقل از فيز، پژوهشگران موسسه فناوري ماساچوست(MIT) به پيشرفت بزرگي در درک رابطه پيچيده بين مغز و روده دست يافته‌اند.
فناوري نوآورانه آنها که از الياف تخصصي تعبيه شده با حسگرها و منابع نور براي تحريک اپتوژنتيک استفاده مي‌کند، به آنها اجازه مي‌دهد تا مدارهاي عصبي را که اين دو اندام حياتي را در موش به هم متصل مي‌کنند، دستکاري کنند.
سال‌هاست که دانشمندان اين پيوند حياتي بين مغز و دستگاه گوارش را با سيگنال‌هايي که دائماً بين آنها براي تنظيم الگوهاي تغذيه و ساير رفتارها در جريان است، شناسايي کرده‌اند. با اين حال ثابت شده که درک مکانيسم‌هاي دقيق درگير در اين ارتباط يک کار چالش برانگيز است.
اکنون گروه پژوهشي به رهبري پولينا آنيکيوا استاد MIT و مدير مرکز مغز و بدن کي. ليسا يانگ، يک رابط الکترونيکي با استفاده از الياف انعطاف پذير ايجاد کرده است که مي‌تواند به روده و ساير اندام‌هاي مورد نظر وارد شود. اين الياف، به نازکي موي انسان هستند که به الکترودها، حسگرهاي دما، دستگاه‌هاي ساطع کننده نور و کانال‌هاي ميکروسيال براي دارورساني تجهيز شده‌اند.
چيزي که اين پيشرفت را واقعاً قابل توجه مي‌کند، توانايي دستيابي به دقت ميلي ثانيه‌اي در اندازه‌گيري سيگنال‌هاي عصبي و دستکاري عملکرد روده از طريق اپتوژنتيک است. پژوهشگران توانستند رفتارهاي خاصي را مانند جستجوي پاداش يا احساس سيري در موش‌ها تحريک کنند که سلول‌هاي روده را به طور اپتوژنتيکي تحريک مي‌کنند.
آنيکيوا توضيح مي‌دهد: نکته هيجان انگيز در اينجا اين است که ما اکنون يک فناوري را در اختيار داريم که مي‌تواند عملکرد روده و رفتارهايي مانند تغذيه را هدايت کند. مهمتر از آن، ما اين توانايي را داريم که با دقت ميلي‌ثانيه‌اي اپتوژنتيک، به ارتباط بين روده و مغز دسترسي پيدا کنيم و ما مي‌توانيم اين کار را در حيوانات انجام دهيم.
کاربرد اين پژوهش
پيامدهاي اين پژوهش بسيار گسترده است. دانشمندان با کشف ارتباط بين مغز و روده اميدوارند که بينشي در مورد ارتباط بين سلامت دستگاه گوارش و شرايط عصبي مانند اوتيسم و بيماري پارکينسون به دست آورند.
به عنوان مثال، مطالعات، شيوع بالاتري از اختلال عملکرد دستگاه گوارش را در کودکان اوتيستيک نشان داده است که نشان دهنده ارتباط بالقوه روده و مغز است. درک اين پيوند، فرصت‌هاي جديدي را براي مديريت و درمان اين شرايط با دستکاري مدارهاي محيطي و اجتناب از روش‌هاي تهاجمي که مستقيماً بر مغز تأثير مي‌گذارد، فراهم مي‌کند.
آنيکيوا نتيجه‌گيري مي‌کند: براي مدت طولاني، ما فکر مي‌کرديم مغز، اندام مستبدي است که دستورات را به ديگر اندام‌ها مي‌فرستد و همه چيز را کنترل مي‌کند. اما اکنون مي‌دانيم که بازخوردهاي زيادي به مغز باز مي‌گردد و اين بازخورد به طور بالقوه برخي از عملکردهايي را کنترل مي‌کند که ما قبلا منحصراً به کنترل عصبي مرکزي نسبت داده‌ايم.
در آينده فرصت‌هاي اميدوارکننده‌اي براي کشف بيشتر ارتباط ميان روده و مغز و دريافتن احتمالات جديد براي مديريت اختلالات عصبي وجود دارد. همانطور که دانشمندان همچنان مرزهاي درک ما را پيش مي‌برند، شبکه پيچيده ارتباطي بين مغز و روده ممکن است کليد بسياري از پيشرفت‌هاي سلامتي باشد.
اين پژوهش به تازگي در مجله علمي معتبر Nature Biotechnology منتشر شده است.
ايسنا
انتهاي پيام/ن