تاریخ انتشار:95/12/25 - 12:07
شماره مطلب:1395122542364
تعداد نظرات:0
در گفت وگوی طنین یاس با یک استاد دانشگاه مازندران مطرح شد:

فقط نامی از محیط زیست مازندران باقی مانده است!/آلودگی رودخانه های مازندران، چالش ها و راهکارها

یک استاد دانشگاه مازندران گفت: در مازندران از محیط زیست فقط نامی باقی است چون بر اثر بی توجهی سازمان محیط زیست رودخانه شمال روز به روز آلوده تر نی شود و سلامت مردم و گردشگران را به خطر می اندازد.

رضا خدری روزنامه نگار و استاد دانشگاه در گفت و گویی با  پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، اظهار داشت در مازندران از محیط زیست فقط نامی باقی است چون بر اثر بی توجهی سازمان محیط زیست رودخانه شمال روز به روز آلوده تر نی شود و سلامت مردم و گردشگران را به خطر می اندازد.

خدری در ادامه افزود:  رودخانه ها در مسیر خود مزارع و باغ ها را آبیاری کرده،منبع تولید و تامین انواع ماهی،سبب سهولت در تولیدات صنعتی و بویژه در شمال کشورمان عرصه وسیعی از شالیزارها را بارور می کنند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه مردم ما و همچنین همه مردم دنیا به جهت نعمت آفرینی و برکت زائی رودخانه ها بر آب و رودخانه ها حرمت نهاده و حساسیت جدی نسبت به آلوده شدن آن نشان می دادند خاطر نشان کرد: تا چندی قبل نهاد های مردمی در احداث،پالایش و سالم نگهداشتن قنات و آب بندان و انواع آبگیرهای طبیعی فعال بوده و بر حسب باورهایشان که ریشه در واقعیت زندگی آنها داشت آلودن آب و رودخانه ها را گناهی نابخشودنی می دانستند.

وی بیان کرد: متاسفانه قنات های که با کار طاقت فرسا احداث شده و مزارع مناطق خشک مرکزی ایران را بارور می کردندتخریب و غیر قابل استفاده شده و آب رودخانه ها نیز به جهت سوء مدیریت ارگان های دولتی دچار چالش های عدیده زیست محیطی شده و چنانچه تدبیری جدی در رفع آن ها اعمال نگردد رودخانه ها به سرنوشت قنات های خشک مرکزی گرفتار می شوند.

خدری گفت: آلودگی رودخانه های کوچک و بزرگ کشورمان در حدی است که چنانچه از تخریب آن ها از همین امروز جلوگیری نشود،به مجراهای روباز فاضلاب تبدیل خواهند شد.که نه تنها آب آن ها قابل بهره بردای صنعتی،کشاورزی و قابل شرب نبوده بلکه عوامل آلاینده سبب ترویج انواع بیماری هابین مردم می شوند.



وی در ادامه به عوامل آلاینده ها رودخانه اشاره کرد و آنها را اینگونه برشمرد:

-فاضلاب سرویس های بهداشتی و ظرفشویی رستوران های بین راهی بویژه در مسیر جاده های هراز،چالوس،فیروزکوه و.... بدون واسطه وارد رودخانه های حاشیه  جاده شده و در پایین دست،ماهیان سرد آبی استخرها با همین آب ها پرورش یافته که به انواع میکروب آلوده می شوند.
-وجود معادن شن و ماسه در بستر و حاشیه رودخانه ها بویژه رودخانه هراز.

-ماشین آلات این کارگاه ها با شستن شن و ماسه،خاک آن ها را وارد آب زلال رودخانه کرده سبب آلودگی آن می شوند.طی دو سال گذشته تعداد این معادن در بستر رودخانه هراز افزایش چمشگیری داشته و به اعتراف مسئولین محیط زیست مازندران تعداد زیادی از آن ها فاقد بهره برداری هستند.همچنین میلیون ها مسافر در حین عبور از جاده ها از گرد و غبار ایجاده شده توسط معدن کاوان بی نصیب نمی مانند.

- طی 10 سال گذشته در مسیر رودخانه ها از جمله رودخانه هراز تعداد قابل توجهی استخرهای پرورش ماهی تاسیس و هرساله به تعداد آن ها افزوده می شود.بعضی از پرورش دهندگان ماهی هم از غذاهای دستی برای خوراک ماهی استفاده می کنند که به علت سنگینی روی آب قرار نمی گیرند در نتیجه بخشی از غذای ماهیان توسط ماهی خورده نمی شود و در انتها وارد آب رودخانه و سبب آلودگی آب آن می شود.از طرفی استفاده از سم های ضد قارچ هم آب ها را آلوده می سازند و هم چنین مدفوع ایجاده شده توسط ماهی باعث افزایش آمونیاک در آب می شود.
- به علت وجود روستاهای ییلاقی اطراف رودخانه ها که در فصول بهار و تابستان حضور مردم در آن ها چمشگیر است،دور از چشم مسئولین بهداشت محیط،زباله و فاضلاب این مناطق به طرف رودخانه ها هدایت می شوند.

- محل تخلیه زباله و نخاله بسیاری از شهرها،کنار روردخانه هاست،دپوی زباله قائم شهر در حاشیه رودخانه تلار،دپوی زباله آمل و محمود آباد در جوار رودخانه هراز و دریا و ....

- مسئولین شهرداری ها وظیفه خودمی دانند فقط زباله ها را از دید مردم دور کنند کسی تدبیری برای جلوگیری از نشت ماده سمی و خطرناک شیرابه زباله ها به آب های تحت الارضی و رودخانه ها نمی اندیشند و به آثار مخرب آن توجهی ندارد.حال اگر سموم استفاده شده برای باغات رابه این آب ها اضافه کنیم عمق فاجعه مشخص تر می شود.این آب ها درپایین دست توسط کشتزارهای برنج،باغ های میوه،سیفی جات و .... مورد استفاده قرار می گیرند.در مزارع کشاورزی هم از سموم و کودهای شیمایی استفاده می شود در نتیجه محصولات کشاورزی هم به فلزات سنگین آلوده هستند.

- رودخانه ها هر چقدر به روستاها و شهر ها نزدیک می شوند بر آلودگی آن ها اضافه می شود سموم و کود های کشاورزی باغات،مزارع شالی زارها،فاضلاب صنایع،بیمارستانی و شهری آخرین آثار ویرانگر را بر آب رودخانه ها بر جا گذاشته و نهایتاً در شمال کشور این آب های آلوده وارد دریای خزر می شوند در نظر بگیریم که آب آلوده 60 رودخانه وارد دریا شده که متاسفانه باید آلودگی نفتی و پساب کشتی ها را هم به آن اضافه کنیم.

-به نظر کارشناسان،آب دریای خزر به حدود 400 نوع انگل آلوده می باشد به همین دلیل آنان شنا کردن در ساحل آن را جایز نمی دانند.طی سال های اخیر الودگی انگلی ماهیان و نابودی آن ها میزان صید ماهیان را کاهش داده و برخی از کارشناسان خوردن این ماهی ها را منع می کنند.


این استاد دانشگاه در پایان افزود: متاسفانه اگر اقدام عاجل بعمل نباید و راهکاری کارشناسی ارائه نگردد در آینده نزدیک شاهد بحران جبران نا پذیر در شهرهای ساحلی دریای خزر خواهیم بود.

انتهای پیام/ غ

 

افزودن نظر جدید

انتشار دیدگاه به معنای تایید آن نیست . نظرات توهین آمیز منتشر نمی شود .
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.