خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - مدت‌هاست نقش بچه‌ها در برخي از خانواده‌ها تغيير کرده و اين بچه‌ها هستند که درآمد خانواده را افزايش مي‌دهند. صحبت از کودک‌بلاگر‌هايي است که در اينستاگرام و ديگر شبکه‌هاي اجتماعي فعاليت مي‌کنند، البته نه با خواست و دلخواه خودشان، بلکه اين بزرگ‌تر‌ها هستند که براي جذب فالوئر بيشتر، زندگي بچه‌ها را به نمايش عمومي مي‌گذارند تا از کنار اين فالوئر‌ها بتوانند درآمدشان را افزايش دهند.
اين بچه‌ها گاهي از همان دوران تولد، بازيگر محتوا‌هايي مي‌شوند که خودشان هيچ نقشي در آن ندارند. کودکي که همه تلاشش را مي‌کند تا به‌جاي بازي در دنياي کودکانه، آن‌گونه که از او خواسته شده است و به‌مانند يک مانکن راه برود و رفتار کند، شايد در اين بين دچار استرس و ترس‌هايي هم شود که نکند درست و آنگونه که بايد و شايد کار از آب درنيايد. حال بماند که تمرين‌ها براي اين حرکات چند ساعت از وقت آن بچه را گرفته و تا چه حد تنبيه شده است. زندگي برخي از اين بچه‌ها نگران‌کننده‌تر است؛ همان‌هايي که نماينده يک برند مي‌شوند تا در حفظ تجارت پدر و مادر خانواده‌ها نقش موثري داشته باشند. مديريت اين پيج‌ها در بيشتر موارد با مادران است و متاسفانه شاهديم که اين مادران براي حفظ تجارت خود اقدام به بارداري و آوردن فرزند ديگر مي‌کنند! چرا که ارتباط اين بلاگر‌ها با برندها، منوط به داشتن فرزند خردسال است و اگر فرزندشان بزرگ شود بسياري از موارد به سراغ شغلي مي‌روند که تجارت خانه و خانواده شده است.
کودک‌آزاري اينستاگرامي
برخي از متخصصان بر اين باورند که حضور کودکان در فضاي اينستاگرام و استفاده تبليغي براي افزايش فالوئر آن هم با ظاهر نامناسب به‌منزله کودک‌آزاري و همچنين تبليغ براي فساد است.
زهره احمدي، روان‌شناس و مشاور کودک در گفتگو با جام‌جم به اين موضوع تاکيد مي‌کند که کودک‌آزاري تنها اين نيست که کودک تنبيه بدني شود يا مورد آزار و اذيت قرار بگيرد. وادار کردن کودک به کاري که واقعا هيچ اراده و خواسته‌اي در آن نيست خودش مصداق کودک‌آزاري به‌شمار مي‌رود. اجبار کودک به لبخند مصنوعي، آرايش مو و صورت کودک، تاکيدشان براي خواندن شعر يا ترانه نامناسب با سنش با توجه به اين‌که اين کار براي آن کودک نامفهوم است، ازجمله اقداماتي است که توسط گردانندگان ابرپيج‌ها صورت مي‌گيرد و به‌مثابه کودک‌آزاري به‌شمار مي‌رود.
بلايي که خانواده‌ها سر فرزندشان مي‌آورند
اين روان‌شناس کودک بر اين باور است که بسياري از اين خانواده‌ها نمي‌دانند که خودشان با دست خود چه بلايي بر سر کودک‌شان مي‌آورند و در آينده با کودکاني سر‌خورده و افسرده روبه‌رو خواهند شد که مي‌خواهند از قيد و بند‌هايي که از همان کودکي درآ گرفتار شده‌اند رهايي پيدا کنند. اين همه ماجرا نيست! بايد گفت حضور کودکان در فضايي مانند اينستاگرام آن هم با ظاهري نامناسب به‌منزله تمرين براي فساد است، چرا که اين کودکان به درخواست والدين نقاب بر چهره زده و کار‌هايي را انجام مي‌دهد که هيچ تناسبي با سنش نداشته و درواقع نوعي مطرح شدن غلط از شخصيت کودک است. اين اقدامات در آينده منجر به مشکلات رشدي، اجتماعي و ضداجتماعي در کودک مي‌شود.
کودکاني که کودکي نمي‌کنند
احمدي توضيح مي‌دهد که کودک تا هفت سالگي بايد آزاد و رها باشد و آزادانه مطابق برنامه طبيعي رشد کند، اما اقدام والدين براي انجام کار‌هايي که والدين مي‌خواهند به نوعي کنترل خارجي است و اجبار، تقلب و اجحاف در اين نوع رفتار موج مي‌زند. او با اشاره به اين‌که، چون در اين خانواده‌ها کودک به‌شدت تحت سيطره والدين است، در آينده به‌شدت با کاهش اعتماد به نفس روبه‌رو مي‌شود، ادامه مي‌دهد: کودکي کردن کودک حق مسلم بچه‌هاست و والدين در قبال کودک براي فراهم ساختن زمينه تحقق آن موظف هستند. اما متاسفانه کودک‌بلاگر‌ها با وجود آن‌که يک زندگي پر‌زرق و برق از زندگي‌شان به نمايش گذاشته مي‌شود، اما زندگي خوبي ندارند و گاهي ممکن است براي گرفتن يک پلان، کودک مجبور باشد ساعت‌ها نقش بازي کند. احمدي بر اين باور است کودکي که با جلب توجه ديگران و عرضه خود به آن‌ها رشد کرده، بزرگ شده و زندگي کرده است، در غياب آن هويت خود را از دست مي‌دهد و اين موضوع سلامت کودک را در حال و آينده به خطر خواهد انداخت و اثرات منفي ماندگاري بر روحيه کودک مي‌گذارد.
سرنوشت شوم!
اين روان‌شناس کودک که سال‌ها در بخش مشاوره به کودکان فعاليت داشته، معتقد است که پدر و مادر‌هاي اين بچه‌ها از اين موضوع غافل هستند که براي چند فالوئر بيشتر و افزايش درآمد با تبليغاتي که بچه‌هاي‌شان بازيگران اول آن هستند چه سرنوشت شومي را براي آينده اين بچه‌ها رقم زده و حيثيت کودک را به خطر مي‌اندازند.
او توضيح مي‌دهد: براساس حقوق کودکان در کنوانسيون بين‌المللي کودک که ايران نيز از سال ?? به آن پيوست، الزاماتي براي خانواده‌ها درنظر گرفته شده است که در مورد کودکان بايد رعايت شود. در واقع تا ?? سالگي، کودک حقوقي را نسبت به والدين دارد. ازجمله اين‌که والدين در اين مدت بايد بر رفتار کودکان در فضاي مجازي نظارت داشته باشند و هر مشکلي براي فرزندان پيش آيد که باعث شود کودک تبديل به مجرم شود، خانواده بايد در مقابل قانون پاسخگو باشد. اما متاسفانه شاهديم براي کودکي که هنوز متولد نشده از سوي پدر يا مادر يک صفحه اجتماعي ايجاد مي‌شود و عکس‌ها از قبل از تولد و در لحظه به لحظه رشد کودک به اشتراک گذاشته مي‌شود. اين کلکسيون گاهي همراه مي‌شود با تمامي رفتار‌ها و شيطنت‌هاي کودکان و اين درحالي است که در بيشتر موارد کودک در بزرگسالي خود رفتارش را تقبيح مي‌کند. کودکي که حريم خصوصي‌اش اين‌گونه نقض مي‌شود در آينده اگر بخواهد در جايي مشغول به کار شود يا تشکيل خانواده دهد، با مشکل مواجه مي‌شود و در برخي از موارد شاهديم که بچه‌ها در بزرگسالي انزواطلب شده و نسبت به فضاي مجازي تنفر پيدا مي‌کنند.
کودکان کار اتو کشيده!
تجربه شهرت و کار در کودکي دو چيز متفاوت است که گاهي به يکديگر گره مي‌خورد. مردم به کودکي که ترکيبي از اين دو را با هم دارد، ديگر کودک کار نمي‌گويند و دل‌شان براي او نمي‌سوزد بلکه اين کودکان جزو بچه‌هاي خوشبختي طبقه‌بندي مي‌شوند که شانس از ابتدا به آن‌ها رو کرده است، ولي بايد بدانيم آسيب‌هاي زيادي در کمين اين کودکان قرار دارد.
باشگاه خبرنگاران جوان
انتهاي پيام/ن