تروماي رواني و نحوه درمان آن

تروماي رواني يک شوک يا آسيب روحي و عاطفي است که در نتيجه قرار گرفتن فرد در معرض يک حادثه ناگوار رخ مي‌دهد.
تروماي رواني و نحوه درمان آن
1402/02/24 - 10:34
تاریخ و ساعت خبر:
148193
کد خبر:
به گزارش خبرگزاری زنان ایران - آسيب يا تروماي رواني در علم روانشناسي به عنوان يک زخم يا شوک رواني تعريف مي شود که فرد در نتيجه قرار گرفتن در معرض يک حادثه يا اتفاق آسيب زا اعم از رواني يا جسمي مانند آدم ربايي، تجاوز جنسي يا مرگ يکي از نزديکان و چيزهاي ديگري که باعث غم و اندوه و درد است وارد آن مي شود و اين حالت يک آسيب مزمن و وضعيت غيرطبيعي را براي او ايجاد مي کند که ممکن است چند هفته يا چند ماه طول بکشد.
آسيب هاي رواني بسته به نوع و سختي رويدادي که فرد در معرض آن قرار گرفته و با توجه به تاثيري که بر روي بيمار داشته در چندين مرحله و شرايط رخ مي دهد که در اين مقاله مراحل تروماي رواني و علائمي که بيمار در اين مورد تجربه مي کند را براي شما شرح خواهيم داد:
مراحل آسيب رواني
واکنش اوليه: واکنش اوليه احساسات و واکنش هايي است که از فرد آسيب ديده صادر شده و ممکن است پاسخ هايي رواني مانند جيغ، گريه يا سکوت طولاني مدت و يا يک حالت فيزيکي مانند از دست دادن هوشياري و تشنج باشد.
مرحله مياني: اين مرحله بعد از گذشت مدت زمان مشخصي از حادثه اي که باعث ضربه رواني شده است، اتفاق مي افتد و فرد آسيب ديده تمايل به تنهايي دارد، تمايلي به صحبت کردن با ديگران ندارد، اشتهاي خود را براي خوردن غذا از دست مي دهد و علي رغم وجود فضاي شادي بخش و توجه مناسب اطرافيان اما احساس خوشحالي و خوشبختي نکند. پس از گذشت مدتي بيشتر از تروماي رواني، بيمار شروع به پاسخ مي‌کند و به فعاليت هاي قبلي خود باز مي‌گردد اما نه کاملاً طبيعي، يعني ممکن است به طور معمول غذا بخورد و بنوشد اما به دليل تداوم احساس ترس و غم نمي پذيرد که از خانه خارج شود.
مرحله پس از تروما: در اين مرحله اطرافيان بيمار بر اين باورند که او به طور کامل بهبود يافته است اما ممکن است به دليل تماشاي حادثه اي که به صورت خواب رخ داده، برخي از علائم قبلي مانند ترس مداوم و جيغ زدن در خواب را تجربه کند و همچنين در حالت وحشت و ترديد، بي اعتمادي به اطرافيان و يا بودن فقط با برخي افراد خاص باقي بماند.
درمان آسيب رواني
درمان آسيب رواني با کاهش علائم آن، از بين بردن دائمي آسيب در فرد آسيب ديده با متقاعد کردن او به کوچک بودن حادثه و کم اهميت بودم آن و اينکه فقط يک چيز بد بوده و از بين رفته شروع مي شود. بيمار بايد در يک کلينيک روانپزشکي براي مدت معيني توسط روانپزشک پيگيري شود و به صورت جلسات درماني پزشک با بيمار خود صحبت کند و با پيدا کردن علت اصلي آسيب او اين مشکل را حل کند.
اين جلسات تا زماني ادامه مي يابد که پزشک مطمئن شود که حال بيمار خوب است و مي تواند بدون هيچ خطري کلينيک را ترک کند و مطمئن شود که به خودش آسيبي نمي رساند. بيمار در اين حالت ممکن است افکار منفي زيادي مانند فرار، خودکشي يا موارد مشابه داشته باشد. پس از آن نقش خانواده و اطرافيان بيمار و توانايي آنها در القاي اطمينان و شادي در خود و کمک به او براي بازگشت به موقعيت عادي و اعمال زندگي خود مانند گذشته اهميت زيادي دارد.
باشگاه خبرنگاران جوان
انتهاي پيام/ن

بازگشت به ابتدای صفحه بازگشت به ابتدای صفحه
برچسب ها:
ازدواج،خانواده،آسيب روحي و عاطفي
ارسال نظر
مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرتان لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
3- نظرات بعد از بررسی و کنترل عدم مغایرت با موارد ذکر شده تایید و منتشر خواهد شد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
سبک زندگي
V
آرشیو