هشدار درباره سردي روابط زوجين؛ وقتي حضور فيزيکي بدون حضور عاطفي کافي نيست
درسالهاي اخير،گسترش بيرويه شبکههاي اجتماعي وحضورمداوم افراد د فضاي مجازي به يکي از مهمترين عوامل تغيير سبک زندگي و بهويژه دگرگوني روابط ميان همسران تبديل شده است. پژوهشهاي متعدد نشان ميدهد که استفاده نادرست ازاين فضا ميتواند به کاهش صميميت،افت کيفيت ارتباطات و حتي سوءتفاهمهاي عاطفي د خانوادهها منجر شود. براي بررسي دقيقتراين موضوع، به گفتوگو با مريم کديور روانشناس و مشاور خانواده نشستيم؛ کسي که سالهاست درحوزه روابط زوجين و تأثير رسانههاي نوين برزندگي خانوادگي مطالعه وپژوهش ميکند.
1404/10/02 - 11:52
تاریخ و ساعت خبر:
151155
کد خبر:
به گزارش خبرگزاری زنان ایران - مريم کديور روانشناس و مشاور خانواده، با اشاره به چالشهاي فضاي مجازي در زندگي مشترک گفت: رعايت همزمان حريم خصوصي و شفافيت در فضاي مجازي يک هنر است. هر فرد حريم شخصي دارد، اما نبايد اين موضوع به پنهانکاري تبديل شود. استفاده از رمز عبور طبيعي است، اما قفل کردن ناگهاني يا رفتارهاي پنهاني ميتواند آسيبزا باشد. شفافيت يعني توضيح رفتارها، نه افزايش کنترلگري.
وي افزود: تمرينهاي افزايش صميميت مانند روزي بيست دقيقه گفتوگوي بدون گوشي، قدم زدن و قرارهاي دو نفره بسيار مهم است. قدرداني از همسر و حضور فعال در کنار او، پايههاي رابطه را تقويت ميکند.
روانشناس و مشاور خانواده درباره ميزان استفاده از گوشي و شبکههاي اجتماعي براي زوجهاي سالم تصريح کرد: استاندارد مشخصي وجود ندارد، زيرا شرايط شغلي افراد متفاوت است. اما توصيه ميشود استفاده غيرکاري کمتر از دو ساعت باشد. همچنين سي دقيقه پيش از خواب بدون موبايل سپري شود و زوجها حداقل دو فعاليت مشترک يکساعته بدون گوشي داشته باشند. ملاک اصلي بايد توجه، صميميت و کيفيت رابطه باشد.
کديور در ادامه گفت: سن، سبک شخصيتي و نوع رابطه زوجين در ميزان تأثيرپذيري از فضاي مجازي نقش دارد. جوانترها بيشتر تحت تأثير مقايسههاي اجتماعي قرار ميگيرند. شخصيتهاي هيجانطلب، وابسته يا کساني که اعتماد به نفس پايين دارند آسيبپذيرترند. در روابطي که پايه گفتوگو و صميميت ضعيف است، فرسودگي زودتر رخ ميدهد.
وي يکي از مهمترين عوامل سردي روابط را کاهش زمان با هم بودن دانست و توضيح داد: فضاي مجازي عملاً توجه عاطفي زوجين را کاهش ميدهد. حضور جسمي در کنار هم کافي نيست؛ وقتي ذهن درگير پيامها و تماسهاي تلفني است، وقفه عاطفي ايجاد ميشود و وقت طلايي زندگي صرف فضاي مجازي ميگردد.
روانشناس و مشاور خانواده درباره نشانههاي هشداردهنده نيز گفت: قفل شدن ناگهاني موبايل هنگام نزديک شدن همسر، هيجان بيش از حد هنگام دريافت پيام، يا مقايسه همسر با ديگران از علائم خطر است. مقايسه، سم پنهان روابط است و باعث کاهش صميميت ميشود. بسياري از زوجها ميگويند در خانه حضور دارند اما روح و روانشان با هم نيست. حتي در مهمانيها، توجه والدين به ضبط لحظات براي شبکههاي اجتماعي است نه به فرزندان.
کديور پيامدهاي اين وضعيت را چنين بيان کرد: فضاي مجازي تصويري غيرواقعي از روابط عاشقانه ارائه ميدهد؛ روابطي بدون اختلاف، پرهيجان و بيدردسر. اين باورهاي غيرواقعي باعث سردي روابط واقعي ميشود و در بسياري از زوجها عامل اصلي فاصله عاطفي بوده است.
وي درباره راهکار بازسازي روابط گفت: مهمترين مرحله، گفتوگوي قوي و عاطفي است. قرارهاي دو نفره، احترام و توجه متقابل، و رسيدگي به نيازهاي جنسي و توقعات، اعتماد را بازسازي ميکند.
روانشناس و مشاور خانواده در پايان توصيه کرد: براي توقف چرخه آسيب بايد زمان استفاده از گوشي کاهش يابد و محرکهاي مشکلزا کنار گذاشته شوند. احياي گفتوگوهاي منظم و قرارهاي عاطفي ضروري است. زوجها بايد به اين باور برسند که موبايل رقيب همسرشان نيست؛ مگر آنکه خودشان آن را وارد رابطه کنند. هميشه رابطه انساني مقدم بر فضاي مجازي است و در تعارض ميان گوشي و همسر، انتخاب بايد همسر باشد.
خبرنگار - طاهره بامداد-شهرستان زريندشت

بازگشت به ابتدای صفحه