خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - در آستانه سال ???? و هم‌زمان با افزايش فرسودگي شغلي و حواس‌پرتي‌هاي ديجيتال، توجه به شيوه مديريت زمان و مرز ميان کار و زندگي شخصي بيش از هر زمان ديگري به يکي از دغدغه‌هاي اصلي کارکنان و متخصصان بهره‌وري تبديل شده است.
بسياري از افراد به دنبال ايده‌ها و راهکارهاي تازه‌اي هستند تا آن‌ها را در آغاز سال جديد، چه در خانه و چه در محل کار، به کار بگيرند. معمولاً تمرکز اصلي روي ايجاد يک روتين جديد صبحگاهي يا شبانه است، اما به گفته يک متخصص برجسته در حوزه تمرکز و بهره‌وري، دو روال مهم ديگر وجود دارد که بهتر است به‌طور مشخص در برنامه کاري روزانه گنجانده شوند.
کال نيوپورت، استاد علوم کامپيوتر در دانشگاه جورج‌تاون و نويسنده چندين کتاب درباره تمرکز، کار عميق و بهره‌وري، معتقد است اين دو روال مي‌توانند به شما کمک کنند زماني که نياز داريد تمرکز عميق‌تري داشته باشيد و در عين حال، در پايان روز کاري، ارتباط ذهني خود را با کار قطع کنيد تا زندگي شخصي‌تان کيفيت بهتري پيدا کند.
نيوپورت از حاميان سرسخت «بلوک‌بندي زمان» است؛ روشي که در آن بخش‌هاي مشخصي از روز به انجام «کار عميق» اختصاص داده مي‌شود. منظور از کار عميق، فعاليت‌هايي است که بيشترين فشار شناختي را به مغز وارد مي‌کنند و نيازمند تمرکز پايدار و بدون وقفه هستند.
روال اول: آماده‌سازي براي ورود به کار عميق
اولين روالي که نيوپورت توصيه مي‌کند، مربوط به زماني است که قرار است وارد يک بازه کار عميق شويد. او تأکيد مي‌کند که مغز انسان به‌طور طبيعي براي تمرکز طولاني‌مدت روي موضوعات انتزاعي يا نمادين طراحي نشده است. به گفته او: «مغز ما براي تمرکز پايدار ساخته نشده است. بنابراين بايد به مغزتان زمان بدهيد و کمي به آن کمک کنيد تا به حالت کار عميق تغيير وضعيت دهد، چون در واقع داريد از آن مي‌خواهيد کاري نسبتاً غيرطبيعي انجام دهد.»
بسياري از کارکنان در طول روز کاري به‌طور مداوم زير بمباران اعلان‌ها، ايميل‌ها، پيام‌ها و جلسات مختلف قرار دارند. گزارشي از شرکت مايکروسافت که در ماه آوريل منتشر شد نشان مي‌دهد فعاليت کارکنان به‌طور متوسط هر دو دقيقه يک‌بار توسط ايميل‌ها، جلسات يا پيام‌هاي ديجيتال قطع مي‌شوند. در چنين شرايطي، مغز در وضعيتي کاملاً متفاوت از زماني قرار دارد که فرد با تمرکز کامل روي يک کار عميق متمرکز شده است. جابه‌جايي ميان اين دو حالت ذهني، نيازمند زمان و انرژي است.
به همين دليل، نيوپورت پيشنهاد مي‌کند پيش از آغاز يک بلوک کار عميق که در تقويم کاري‌تان مشخص شده، يک فعاليت کوتاه و تکرارپذير انجام دهيد؛ مثلاً يک پياده‌روي کوتاه دور ساختمان، درست کردن يک فنجان چاي يا مرتب کردن ميز کار. مهم اين است که اين فعاليت به‌صورت منظم تکرار شود تا به سيگنالي براي مغز تبديل شود که زمان تغيير حالت فرا رسيده است. او اين کار را به حرکات کششي پيش از دويدن تشبيه مي‌کند.
نيوپورت مي‌گويد: «نمي‌توانيد به‌سادگي ايميل‌تان را ببنديد، نرم‌افزار ورد را باز کنيد و با خودتان بگوييد: حالا متمرکز هستم.»
روال دوم: آيين پايان کار در انتهاي روز
دومين روال پيشنهادي نيوپورت مربوط به پايان روز کاري است؛ چيزي که او از آن با عنوان «روال خاموش‌سازي» يا shutdown routine ياد مي‌کند. هدف از اين روال، تخليه ذهن از دغدغه‌هاي کاري است تا افکار مربوط به کار، زمان خارج از کار شما را به‌طور ناقص در گرو خود نگه ندارند. به گفته نيوپورت: «اين روال راهي است براي پاک‌سازي ذهن بعد از پايان کار، تا ذهنتان در ساعات غيرکاري به‌طور ناخودآگاه درگير مسائل کاري باقي نماند.»
روال پايان کار نيوپورت شامل چند مرحله مشخص است: يک بار ديگر ايميل‌هايتان را بررسي مي‌کند، نگاهي به برنامه کاري روزهاي آينده در تقويم مي‌اندازد و هر يادآوري يا نکته‌اي را که لازم است، يادداشت مي‌کند. پس از انجام اين مراحل، فرد بايد به اين احساس برسد که همه‌چيز تحت کنترل است و موضوع ناتمامي وجود ندارد که لازم باشد همان شب به آن فکر کند.
او مي‌گويد در پايان اين روال بايد به خودتان بگوييد: «همه‌چيز در وضعيت خوبي قرار دارد، امشب چيزي نيست که لازم باشد درباره‌اش تصميم بگيرم و براي کارهايي که بايد انجام شوند، برنامه داريم.» پس از آن، وجود يک نشانه يا حرکت پايانيِ قابل مشاهده اهميت دارد؛ چيزي که به‌طور نمادين نشان دهد کار براي امروز تمام شده است. نيوپورت، براي مثال، در پايان کار يک کادر با عنوان «پايان کار انجام شد» را تيک مي‌زند.
البته اين روال به‌طور معجزه‌آسا اضطراب کاري را از بين نمي‌برد، اما به گفته او مي‌تواند به مغز ياد بدهد که نشخوار فکري درباره کار را کاهش دهد. نيوپورت توضيح مي‌دهد: «به‌جاي درگير شدن با افکار مزاحم، به خودتان مي‌گوييد من آن تيک را زدم و اگر همه‌چيز را بررسي نکرده و به اين نتيجه نرسيده بودم که شرايط براي پايان روز مناسب است، هرگز اين کار را نمي‌کردم.»
او اضافه مي‌کند: «اين روال شما را از وسوسه اين فکر که شايد بد نباشد يک بار ديگر ايميلم را چک کنم، دور نگه مي‌دارد و کمک مي‌کند از کار عبور کنيد؛ به شکلي که در نهايت مغزتان ياد بگيرد چگونه جدا شود و شما بتوانيد از زندگي خارج از کار، بهره بيشتري ببريد.»
فرارو
انتهاي پيام/ن