خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - از اصفهان، دکتر محسن نصری در یادداشتی نوشت: در مهر ۱۳۸۷ (حدود ۹ ماه قبل از انتخابات)، جبهه مشارکت ایران اسلامی با عنوان “جبهه مشارکت” به رهبری محمدرضا خاتمی شکل گرفت و ستادهای انتخاباتی خاتمی در سال ۷۷ با این جبهه مرتبط شدند. پس از رسیدن خاتمی به ریاست جمهوری در خرداد ۷۶، ستادهای انتخاباتی وی تشکیل شد و جبهه مشارکت نیز فعالیت‌های خود را با این عنوان پیگیری کرد. اعضای جبهه مشارکت و گروه‌های وابسته به آن ترکیبی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب، مجمع روحانیون مبارز و سایر احزاب سیاسی بود، که بعدها به نام جبهه اصلاحات و اصلاح‌طلب شناخته شدند. حضرت آقا دو تعبیر برای اصلاحات مطرح کردند: اصلاحات انقلابی، اصلاحات آمریکایی و اصلاحات انقلابیون با هدف رفع فقر، فساد و تبعیض؛ اما برخی را اصلاحات آمریکایی دانست. مهر ۱۳۸۷ جلسه‌ای در تهران برگزار شد و متن سندی با عنوان “سند راهبردی جبهه مشارکت” امضا شد. در کنار آن، بحث درباره فتنه ۸۸ مطرح شد؛ برخی از اعضا به امنیت کشور ضربه زدند و با دشمنان و پول‌های خارجی ارتباط داشتند.
سعید حجاریان، مشاور سیاسی خاتمی و از اعضای مؤسس جبهه مشارکت و همچنین عضو سازمان مجاهدین انقلاب، در مصاحبه‌های مکتوب با خبرگزاری جمهوری اسلامی اشاره کرد که افرادی جزوه‌ای که با عنوان “تأملات راهبردی جبهه مشارکت” نوشته اند اگر به عمق آن پی ببریم مرتد دانسته می‌شوند و تفکرات غالب در این جزوه سکولار غرب‌زده است. در مهر ۸۷، سند “تأملات راهبردی جبهه مشارکت” منتشر شد و روشن شد که از آن زمان برنامه‌ریزی برای انتخابات آغاز شده بود. موضوعات مطرح‌شده در انتخابات ۱۳۸۸ باعث تشدید تنش‌های سیاسی شد. در دو جریان اصلی سیاسی در انتخابات ۱۳۸۸ جناح اصول‌گرا با نامزدهایی مانند احمدی‌نژاد و نماینده‌ای از لاریجانی؛ و جناح اصلاح‌طلب با میرحسین موسوی. موسوی نخست‌وزیر دوران امام و جنگ بود. با وجود تبلیغات، نتیجه انتخابات اعلام شد و از شب انتخابات تا صبح اعلام نهایی، اعتراضات و شروع فتنه ۱۳۸۸ آغاز شد. گزارش می‌شود که شمارش آرای نهایی نشان می‌داد احمدی‌نژاد برنده شد، اما موسوی ادعای پیروزی داشت و این امر به آغاز فتنه منجر شد.

با اعلام نتایج انتخابات توسط شورای نگهبان و وزارت کشور حدود ۳۰ میلیون نفر در انتخابات شرکت کرده بودند؛ از این تعداد حدود ۲۴ میلیون نفر به آقای احمدی‌نژاد رأی داده بودند. دیگر نامزدها (موسوی و محسن رضایی) نیز حضور داشتند؛ مشارکت حدوداً ۳۰ میلیون که می‌توان آن را بالاترین سطح مشارکت پس از انقلاب دانست و بنا بر نقل متن، رأی باطنی ۸۵ درصد بوده است. طبق قانون انتخابات که بیش از ۳۰ سال سابقه دارد، اگر نامزدها یا ستادهایشان اعتراضاتی به نتیجه انتخابات داشته باشند، با ارائه اسناد تخلف در حوزه‌های انتخاباتی یا کشور، می‌توانند در چند روز اعتراض خود را به شورای نگهبان ارائه دهند و نگهبان بررسی می‌کند. مثال تاریخی مطرح شد: مجلس دوم در زمان دفاع مقدس در اصفهان شورای نگهبان انتخابات مجلس اصفهان را باطل کرد و این موضوع نشان‌دهنده وجود ظرفیت‌های قانونی بود، هرچند سابقه این موضوع تازه بود. در جریان بعدی، موسوی به همراه کروبی، با حضور یا حضور نیافتن حضوری در اعتراضات، موضوع تقلب را مطرح نکردند یا پاسخ روشنی ندادند. در فضای خیابانی، شعار دزدیده شدن آرا و درخواست بازشماری مطرح شد و به اعتراضات مردمی منجر شد. در اصفهان، یکی از مسئولان سابق ستاد موسوی اصفهان بیان کرد که در اصفهان هیچ اعتراضی وجود ندارد، ولی بعدها در دانشگاه صنعتی اصفهان خسارات مالی بزرگی (حدود ۳ میلیارد تومان) در جریان اعتراضات روز بیست‌وششم خرداد ۱۳۸۸ گزارش شد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسات مربوط به تقلب و اعتراضات در سال‌های قبل از انتشار عمومی، نمایندگان ستادهای انتخاباتی را دعوت کردند؛ در برخی از جلسات آقا به نکات مربوط به تقلب و اعتراضات اشاره کردند و گفتند که برخی اعتراضات باید به شکل قانونی مطرح شود. در جلسه‌ای که در بیت رهبری برگزار شد، برخی اعلام کردند که معتقد نیستند تقلب رخ داده است، در حالی که در میان نامزدهای معترض، هیچ‌یک از طرفین استدلال محکمی ارائه نکردند.
شورای نگهبان برای نخستین بار از رهبر انقلاب اجازه گرفت تا ۵ روز فرصت اضافی داده شود تا اعتراضات قانونی ادامه یابد؛ این زمان با اجازه مقام معظم رهبری تمدید شد. همچنین برای نخستین بار، دو نفر از نامزدهای معترض (موسوی و کروبی) به صورت حضوری یا مکتوب به شورای نگهبان پاسخ یا گزارشی ارائه نکردند؛ در نتیجه شورای نگهبان تصمیم گرفت به شکل جداگانه با سه نماینده از معترضین برخورد کند و از نمایندگان ستادها خواست تا به نماینده شورای نگهبان گزارش دهند که اعتراضشان چیست و کجا تخلف صورت گرفته است. آقای محسن رضایی هم برای بازشماری صندوق‌ها در برخی شهرها اقدام کرد و پس از مشاهده کاهش رأی در برخی صندوق‌ها، از اعتراض فاصله گرفت و انصراف داد. با این کار، موضوع اعتراضات به صورت عمده با حضور موسوی و کروبی در میدان باقی ماند.
در این مسیر، شورای نگهبان اقدامات قانونی مهمی انجام داد برای اولین بار تبدیل به مکالمه با نمایندگان معترض شد تا مشکل را به صورت جدی پیگیری کنند. در این ایام حامیان موسوی با آتش زدن مغازه‌ها ، ایجاد ناامنی، ایجاد درگیری، کشته شدن چندین نفر، و با این آشوبها خواستار برکناری احمدی نژاد و روی کار آمدن موسوی بودند و جنگ رسانه ای رسانه‌های اسکتبار از خارج و رسانه‌های داخلی اصلاح طلبان از داخل آتش فتنه را دوچندان کرد.
اتفاق مهم بعد از انتخابات، گفتگوها با شورای نگهبان بود تا وضعیت را روشن کنند. اشخاص مطرح‌شده در این گفتگوها عبارت بودند از: آقای ابوترابی، آقای ولایتی، آقای جهرمی، آقای محمدحسن رحیمیان و ستاد آقای موسوی. هدف، تشکیل هیئت ویژه شورای نگهبان برای بررسی موضوع بود. - ستاد میرحسین موسوی نیز حضور داشت اما نه موسوی شخصاً و نه هیئت او و نه ستادش پذیرفتند به گفتگو با شورای نگهبان از طریق ایشان اقدام کنند. - مدعیان تقلب انتخابات، شمارشان را تا ۱۳ میلیون مطرح می‌کردند، اما شورای نگهبان این ادعاها را زیر سوال می‌برد و در نهایت به موضوع بازشماری ۱۰ درصد صندوق‌ها اشاره شد که رهبر معظم انقلاب تأکید کرده بودند.
در تلویزیون نیز نشان داده شد که ۱۰ درصد از صندوق‌ها بازشماری شد. میرحسین موسوی خواهان بررسی هر صندوق به صورت جداگانه بود: هر صندوق، هر استان، هر شهر باید بررسی می‌شد، و دو کارشناس باید خطوط آرا را بررسی کنند تا مطمئن شوند آرای زیادی به صندوق‌ها ریخته نشده است؛ همچنین با استفاده از سامانه کد ملی تعرفه آرا بررسی شود تا مشخص شود هر نفر چند مرتبه رای نداده باشد. در مقابل، شورای نگهبان پذیرفتن این درخواست‌ها را منوط به روال قانونی دانست تا مسئله به شکل قانونی حل شود. اما این پیشنهادات به نتیجه نرسید و به نظر می‌رسید مخالفان به دنبال راه حلی خارج از روال قانونی بودند.
در تهران و برخی شهرهای دیگر، آشوب‌هایی شکل گرفت: مغازه‌ها آتش زده شد، اموال غارت شد و شعارها از تقلب فراتر رفت و به ابراز مخالفت با اصل نظام و اسقاط جمهوریت اسلامی منتهی شد. در برخی اماکن، شعارها بر علیه اسلام و جمهوری اسلامی و پشتیبانی از آمریکا و اسرائیل گرایش یافت. با آغاز موج این اعتراضات، شعارها نه تنها درباره انتخابات نبود، بلکه به عنوان ابزاری برای تغییر نظام یا براندازی جمهوری اسلامی تعبیر شد. برخی در این مسیر به اماکن مقدس و مساجد حمله کردند و برخی نمازگزاران در تهران و اصفهان به قصد اعتراض به مسجد و اماکن دخیل تقلب حمله کردند. با روز قدس و تظاهرات آن دوره، نسل جوان با بصیرت و آگاهی بالا به صحنه آمدند و رهبران متوجه شدند که مسئله صرفاً انتخاباتی نیست بلکه چالش با اسلام و نظام جمهوری اسلامی با حمایت برخی قدرت‌ها مطرح است.
رهبر انقلاب در نماز جمعه تهران، سی و یک خرداد ۸۸، به تشریح و تبیین اتفاقات و تأکید بر روال قانونی و بی‌احترامی به آرای مردم اشاره کردند. در نهایت، رویدادها از نظر بسیاری از مردم به یک موضوع تبدیل شد که به مخالفان اجازه نمی‌داد مسائل را به شکل انتخاباتی داخلی محدود کنند و نشان داد که هدف، مخالفت با اصل نظام و استفاده از انتخابات بهانه‌ای برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی است.
اگر چه جوانان هوشمند و جریانات معتقد به انقلاب و حتی آنهایی که با انقلاب میانه ندارند ولی به استقلال و امنیت کشور علاقه‌مندند، اما مشاهده کردند که عده ای به مسجد حمله می‌کنند و شعار علیه اسلام داده می‌شود، پرچم سیدالشهدا را به آتش می‌کشند، و در ماه رمضان به حکم الهی اهانت می‌شود؛ در مقابل، حضور آمریکایی‌ها، صهیونیست‌ها، منافقین، گروهک‌های تروریستی مانند پژاک و عبدالمالک ریگی، فرقه ضاله بهائیت، رضا پهلوی و فرح پهلوی و سلطنت‌طلب‌ها و رقاصه‌ها از این جریان‌ها حمایت می‌کنند. مردم کم‌کم متوجه شدند که اتفاق مهمی در حال وقوع است و به دنبال آن یک حماسه بزرگ مردمی شکل گرفت که در ادامه به ویژگی‌های آن اشاره می‌شود.
در بخش بحث، دو صحنه مطرح است: صحنه اعتراض به تقلب در انتخابات بدون دلیل، بدون مدرک، بدون شکایت، که به آشوب، توهین و جسارت منجر شد؛ از سوی دیگر، مشاهده شد که جریان فتنه‌گر روز به روز تعدادشان کمتر شد و ما در فتنه ۸۸ دیدیم که اگر از غفلت و ناآگاهی مردم سوء‌استفاده رسانه‌ای شد؛ لیکن پس از هفت تا هشت ماه فریب‌خوردگان متوجه این اشتباه خود شدند.
روز ششم دی ماه عاشورای سیدالشهدا علیه‌السلام به‌عنوان محرّکِ اصلی آغاز این موج خودجوش بود. که فتنه گران به ساحت آن حضرت توهین کردند. 8 دی در اصفهان و برخی شهرهای شمالی کشور، مردم و هیئتها بدون اعلان رسمی یا تبلیغ رسانه‌ای، به میدان‌ها آمدند و تجمع‌های بزرگ شکل گرفت. میدان‌های اصلی اصفهان شامل میدان انقلاب اسلامی، میدان سیدالشهدا و میدان امام حسین علیه‌السلام شاهد حضور گسترده مردم انقلابی بود. این حضور برای نخستین بار به صورت خودجوش و با همدلی مردم شکل گرفت.
روز 9 دی مردم سراسر کشور به صورت خودجوش در به میدان آمدند؛ بدون اطلاع‌رسانی، تعطیلی ادارات یا بیانیه شورای هماهنگی تبلیغات. در اصفهان و برخی شهرهای شمالی هشتم دی ماه حضور پیشرو بود و در کل کشور در ۹ دی ماه موج گسترده‌ای ایجاد شد. این رویداد به تعبیر مقام معظم رهبری به“یوم‌الله نه دی ” تعبیر شد فرمودند این روز باید در تاریخ باقی بماند. - 9 دی چند ویژگی اساسی دارد 1) بازگشت برخی از رای‌دهندگان به موسوی؛ کسانی که پیش از این به وی رأی داده بودند، به میدان آمدند، عذرخواهی کردند و گفتند اشتباه کرده‌اند؛ این نشان‌دهنده شجاعت، صراحت و بازتاب عمیق مسائل انتخابات بود. 2) حضور بدون شیوه‌نامه‌های رسمی: مردم دو عکس با خود به همراه داشتند: عکس حضرت آقا و امام خمینی (ره)، که نشان‌دهنده پایبندی به ولایت فقیه و رهبری است. 3) شعارها بیشتر با محوریت امام حسین و سیدالشهدا و عذرخواهی از محضر امام حسین علیه‌السلام بود و همچنین تأکید بر حمایت از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی بود. 4) فتنه‌ای که هشت ماه کشور را در آشوب نگه داشته بود با حضور مردم از بین رفت یا کاهش یافت؛ دشمنان در خارج از کشور با حملات رسانه‌ای اقدام به موج‌سواری کردند اما حضور مردم ادامه یافت و به‌عنوان یک حماسه ملی ارزیابی شد.
حضور گسترده، بصیرت بالا، و وفاداری به ولایت به‌عنوان ویژگی‌های اصلی این حماسه بود. هرچند بخش‌هایی از جامعه به‌طور محدود از بلوغ سیاسی برخوردار نبودند، اما اکثریت به وحدت ملی، استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی پایبند ماندند. این وقایع باید با دقت و هوشیاری پیگیری شوند تا فتنه‌ها دوباره تقویت نشوند و جامعه با بصیرت، معرفت و انقلابی بودن در گام دوم انقلاب اسلامی در مسیر ظهور امام زمان (عج) پیش برود.
انتهای پیام/ زهرا شجاعی