خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - گلستان - سازوکار بقای حقایق در تاریخ همواره بر دوش راویان امین و حقیقت‌مدار بوده است؛ راویانی که با شناخت درست از اصل وقایع و با روایت‌گری دقیق، مانع تحریف تاریخ شده‌اند. ماندگاری هر حقیقت تاریخی، وابسته به میزان صحت روایت و نقش‌آفرینی راویانی است که ارزش و جایگاه آن حادثه را در سیر تکوینی و تشریعی بشر به‌درستی تبیین می‌کنند.
عاشورا؛ حادثه‌ای که نیازمند روایت امین بود
واقعه عاشورا در سال ۶۱ هجری قمری، بزرگ‌ترین و ماندگارترین حادثه تاریخ اسلام است؛ حادثه‌ای که نقشی تعیین‌کننده در مسیر تکامل فکری و تشریعی بشر ایفا کرده است. چنین واقعه‌ای تنها با روایتی حقیقی، انقلابی، به‌هنگام، هنرمندانه، جامع و به‌دور از تحریف می‌توانست در تاریخ زنده بماند.
در همین زمینه رهبر معظم انقلاب اسلامی می‌فرمایند:
«بنیان‌گذار بنای حفظ حوادث با ادبیات و هنر، حضرت زینب کبری (سلام‌الله‌علیها) هستند. اگر حرکت و اقدام ایشان نمی‌بود و بعد از آن بزرگوار هم بقیه اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ـ حضرت سجاد (علیه‌السلام) و دیگران ـ نمی‌بودند، حادثه عاشورا در تاریخ نمی‌ماند.»
(۳ شهریور ۱۳۸۴)
زینب کبری(س)؛ بانوی تمدن‌ساز تاریخ اسلام
حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) بانویی است که می‌توان او را عامل پیروزی خون بر شمشیر در کربلا دانست. نقش ایشان نه‌تنها در روز عاشورا و تحمل آن‌همه مصیبت و محنت، بلکه در دوران اسارت و هدایت کاروان بازماندگان، جلوه‌ای بی‌نظیر از ولایت‌مداری و مجاهدت الهی است؛ جلوه‌ای که در طول تاریخ، نظیری برای آن نمی‌توان یافت.
از کوفه تا شام و از شام تا اربعین حسینی، زینب(س) آغازگر مرحله‌ای نو از حرکت اسلامی بود؛ مرحله‌ای که در آن، آگاهی‌بخشی، روشنگری و احیای تفکر اسلامی، محور اصلی مبارزه شد.
جلوه «جوهر زنانه مؤمن» در میدان جهاد
در وجود حضرت زینب(س)، جوهر زنانه ایمان با شور عاطفه انسانی در هم آمیخته است؛ ترکیبی که عظمت و متانت یک انسان مؤمن را در قالب زبانی صریح، روشن و مجاهدانه به نمایش می‌گذارد. معرفتی که از قلب و زبان او جاری می‌شود، شنوندگان را مبهوت می‌سازد و هیبت دروغین قدرت‌های ظاهری را در هم می‌شکند.
«عظمت زنانه زینب(س)» ترکیبی است از عاطفه‌ای شورانگیز و استقامتی کم‌نظیر؛ عاطفه‌ای که در این شکل و عمق، کمتر در مردان قابل مشاهده است، اما در وجود این بانوی بزرگ، به اوج کمال رسیده است.
شجاعت در اوج مصیبت
متانت شخصیتی و استواری روح حضرت زینب کبری(س) چنان است که حوادث سهمگین را در خود هضم می‌کند؛ آن‌چنان‌که بر آتش‌های گداخته مصیبت، شجاعانه قدم می‌گذارد، عبور می‌کند، آگاهی می‌بخشد و تاریخ را تعلیم می‌دهد. پس از شهادت امام حسین(علیه‌السلام)، زمانی که جهان در تاریکی فرو رفته بود، زینب(س) همچون نوری تابان درخشید و مسیر را روشن کرد.
بی‌تردید، عاشورا بدون زینب(س) ماندگار نمی‌شد؛ چراکه شخصیت او در این حادثه چنان برجسته است که گویی حسین(ع) دیگری است، این‌بار در قامت یک زن و در لباس دختر علی(ع).
عظمت زینب(س)؛ محصول انتخاب آگاهانه
نکته مهم آن است که عظمت حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) بیش از آنکه به نسبت خانوادگی ایشان بازگردد، برخاسته از موضع‌گیری آگاهانه، انتخاب درست و حرکت مبتنی بر تکلیف الهی است. او موقعیت‌ها را به‌درستی شناخت؛
پیش از حرکت امام حسین(ع)
در لحظات بحرانی روز عاشورا
و در دوران سخت و کشنده پس از شهادت امام
و در هر مقطع، انتخابی متناسب با تکلیف الهی انجام داد. حقیقت آن است که همین انتخاب‌ها، «زینب» را ساخت.