خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - استان خراسان جنوبی، در صدر اسلام، زنان تنها ناظران خاموش تحولات اجتماعی و دینی نبودند، بلکه در بسیاری از میدان‌های سرنوشت‌ساز، نقش‌آفرین و اثرگذار ظاهر شدند؛ از همراهی آگاهانه در هجرت و جهاد گرفته تا حضور فعال در عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی.
بازخوانی نقش زنان صدر اسلام در میدان‌داری، نه‌تنها تصویری دقیق‌تر از تاریخ اسلام ارائه می‌دهد، بلکه الگویی الهام‌بخش برای کنشگری اجتماعی زنان در جوامع امروز به شمار می‌آید.
طاهره روستا مبلغ و تبیین‌گر مسائل سیاسی اجتماعی که دارای مدرک سطح سه حوزه علمیه است امروز پای میز مصاحبه زنان نیوز در بیرجند نشست که شرح آن را در زیر می‌خوانید؛
*در عصر امام علی (ع)، بیعت به عنوان یکی از مکانیسم‌های مهم مشروعیت‌بخش سیاسی مطرح بود. نقش زنان در بیعت با امام علی(ع) و حمایت از حکومت ایشان چگونه بود؟ آیا نمونه‌های مشخصی از این مشارکت در منابع تاریخی ثبت شده است؟
این کارشناس حوزه گفت: دیدگاه اسلام این است که زن به مانند مرد می‌تواند در جامعه نقش‌آفرینی داشته باشد و نمونه‌هایی وجود دارد که بانوان توانسته‌اند در رهبری فکری جامعه جلوتر از آقایان باشند؛ در زمان حضرت علی(ع) نمونه‌هایی است که ثابت می‌کند زمینه گسترده‌ و فضای بازی برای فعالیت بانوان ایجاد شده بود و بانوان نیز از این فرصت برای روشنگری استفاده مطلوبی کردند.
*خطابه‌های معروفی مانند خطابه حضرت فاطمه (س) در مسجد مدینه یا اشعار و سخنان زنان در جنگ جمل، چگونه به عنوان ابزاری برای اعتراض، اقناع عمومی یا روشنگری سیاسی به کار گرفته شد؟
در جنگ جمل لیلا غفاریون وقتی دید فتنه برپا شده، قیام‌کنندگان در برابر حضرت علی(ع) را نصیحت کرد و احادیثی از پیامبر(ص) که در فضل حضرت شنیده بود را یادآوری کرد.
ام الخیر بارقیه نیز در زمان حضرت علی(ع) با جمعی از زنان در جنگ صفین شروع به تبلیغ کردند و به گونه‌ای روشنگری کرد که پس از سالها معاویه او را تهدید به قتل کرد اما این بانو نه تنها نترسید و معاویه را امیرالمومنین خطاب نکرد که او را پسر هند جگرخوار نامید و از حضرت علی(ع) دفاع جانانه کرد.
*زنانی چون حضرت فاطمه (س)، حضرت زینب (س) و اسماء بنت عمیس
به عنوان الگوهای اجتماعی-سیاسی چه تأثیری بر تحولات آن عصر گذاشتند؟ آیا می‌توان گفت اقدامات و مواضع آنان در شکل‌گیری گفتمان سیاسی-اجتماعی شیعی در آن برهه نقش کلیدی داشت؟
روستا بیان داشت: حضرت زهرا(س) و زینب(س) از بانوانی بودند که مسیر تاریخ را تغییر دادند، حضرت زهرا(س) بعد از رحلت پیامبر(ص) و حوادث آن زمان با وجود اینکه شرایط به دلیل نبود پذیرش، اقتضا می‌کرد حضرت علی(ع) کمتر در جامعه حضور پیدا کنند اما ایشان با وجود داشتن ۴ فرزند کوچک، بارداری و غم داغداری نبی و وصی خود، خودشان یک تنه هدایت امت را برعهده گرفتند.
حضرت زینب(س) نیز همین گونه، قیام امام حسین(ع) در کربلا با وجود اینکه اسلام را زنده کرد اما نقش پررنگ‌تر یا سهم بیشتر این قیام مربوط به حضرت زینب(س) و خانم‌های اسیری بود که بعد از شهادت نقش تبیین‌گر داشتند و توانستند پیام خون اباعبدالله(ع) را به نسل‌های آینده برسانند.
*منابع تاریخی موجود (اعم از شیعه و اهل تسنن) چگونه نقش زنان در عصر امام علی (ع) را روایت کرده‌اند؟ آیا می‌توان گفت این نقش‌ها کم‌رنگ یا برجسته شده‌اند؟
وی خاطرتشان کرد: نقش بانوان آنطور که باید تعریف نشده، نه تنها نقش بانوان عصر حضرت علی(ع) که حتی نسبت به حضرت زهرا(س) که سیده زنان عالم است اجحاف شده و باید بیشتر از این اطلاعات در اختیار جامعه قرار بگیرد.
تا مدتها حضرت زینب(س) را زنی ستمدیده و رنج کشیده و اسیر در اشعار و مداحی‌ها می‌شناختیم در حالی که ایشان مدیری قوی است و کسی است که توانست بحران کربلا را مدیریت کند.
میدان‌داری بانوان در زمان حضرت علی(ع) و امام حسین(ع) به درستی بیان نشده و نیاز به پرداخت بیشتر دارد.
انتهای پیام/*