خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - در بیرجند، در خصوص کلمه حلوه در حکمت ۶۱ نهج البلاغه، اظهار داشت: مولا علی(ع) در این حکمت زن را عقربی معرفی می‌دانند که نیشش شیرین است، در کلام مولا که زن را ریحانه می‌داند این سخن را نمی‌توان نکوهش برداشت کرد بلکه هشداری به زنان و مردان در مراقبت از رفتارشان است.
وی افزود: این کلمه اشاره به همه زنان ندارد چراکه برخی زنان ایمان و اخلاق الهی دارند که هرگز به همسرانشان نیش نمی‌زنند.
این کارشناس نهج‌البلاغه ادامه داد: در طبیعت زن اگر تربیت کافی وجود نداشته باشد و اگر روح او از معرفت الهی سیراب نشده باشد حالت گزندگی را به خود می‌گیرد بنابراین این سخن حضرت علی(ع) پیامی برای همسران محسوب می‌شود.
یعقوب‌پور بیان داشت: این انگاره غلط است که کلمه حلوه را محدودیت و ضعف تلقی کنیم بلکه تناسب حقوقی با طبیعت زن دارد.
وی تصریح کرد: تفسیر دیگری بر شرح این حکمت وجود دارد و اینکه گرچه جذابیت‌های زنانه شاید شیرین بیاید اما مانند زهر عقرب کشنده و سمی است.
وی در رابطه با چگونگی اجرای الگوی حق مداری از منظر امام علی(ع)، اظهار داشت: برخلاف نظریاتی مبنی بر وجود مردسالاری، زن و یا فرزند سالاری، حضرت علی(ع) خط بطلانی بر همه این نظریات می‌کشند و حرکت بر مدار حق را شایسته یک خانواده ایده ال می‌دانند.
این فعال حوزه زنان تصریح کرد: در شرایط امروز و با توجه به تحولات اجتماعی و اشتغال، بانوان در نقش مادری چالش‌هایی دارند.
یعقوب‌پور با بیان اینکه حق مداری و حق سالاری حلقه مفقوده خانواده‌ها است، گفت: اگر بر فضای خانواده ملاک، حق باشد احترام متقابل هم شکل می‌گیرد.
وی افزود: حضرت علی(ع) در نامه اخلاقی خود به امام حسن(ع) توصیه به حفظ حقوق و مسوولیت‌های خانوادگی دارند و محبت و مهرورزی را باعث تحکیم خانواده می‌دانند؛ بنابراین اگر الگو بر اساس حق باشد، همسران از یکدیگر آزرده نخواهند شد.
این فعال حوزه زنان با اشاره به خطبه بحث برانگیز ۸۰ نهج البلاغه، اظهار داشت: با آشنایی با منظومه فکری امام علی(ع) نمی‌توان نقطه تحقیری برای زن از این جمله متصور شد چراکه در جای جای سخنان ایشان به لطافت زن اشاره دارند؛ برای درک صحیح این خطبه شرایط زمانی ایراد آن و شان نزول آیات را بررسی کرد.
یعقوب‌پور تصریح کرد: این خطبه در شرایط زمانی بعد از جنگ جمل که میدان‌دار آن یک زن و همسر پیامبر(ص) بود و آثار نامطلوب در طول تاریخ برجای گذاشت و بالغ بر ۱۷ هزار مسلمان کشته شدند، ایراد شد.
وی با بیان اینکه این خطبه راجع به ایمان و عقل زنان است، تصریح کرد: احساس و عاطفه زن نسبت به مردان بیشتر است بنابراین شهادت دو زن برابر با یک مرد می‌شود چراکه شاید غلبه احساس در زن باعث شود به نفع یا زیان فردی شهادت دهد.
این فعال حوزه زنان بیان داشت: در قرآن شاخص برتری ایمان و تقوا معرفی شده و هرکدام از ویژگی‌های خاص زنان یا مردان نشانه برتری نیست.
یعقوب‌پور ادامه داد: در آیه ۹۷ سوره نحل و آیه ۱۳ سوره حجرات معیار برتری انسان را ایمان و تقوا اعلام می‌کند و در کلام مولا نیز نمی‌توان گفت حضرت قصد تحقیر در این خطبه را داشته‌اند.
وی افزود: امام علی(ع) در وصیت خود به امام حسن(ع) می‌فرمایند زن امانتی است نزد تو؛ آنچه که به زنان واگذار می‌شود باید در حد توان و ظرفیت آنها باشد تا آرامش خاطرشان بهم نریزد.
به گفته وی، مولا بر تکریم و بزرگداشت مقام زن و حفظ حقوق او به تناسب لطافت‌های جسمی و روحی تاکید دارند و تعبیر امانت الهی از نقش ویژه و مهم زنان در عالم روایت می‌کند که باید اساس رفتار مردان قرار بگیرد چراکه در این صورت مرد مسوولیتی فراتر از توان روحی و جسمی زن به او واگذار نخواهد کرد.
این کارشناس نهج البلاغه گفت: در ادامه امام علی (ع) زن را ریحانه می‌نامند به این دلیل مرد نمی‌تواند زن را در امورات خانه سرزنش کند
در امور اداری امروز نیز باید مسوولیت‌هایی متناسب با روحیه ریحانگی به زن واگذار شود و البته بانوان خودشان باید از مشاغلی که ظرافت زنانه‌شان را زیر سوال می‌برد دوری کنند.
یعقوب پور تاکید کرد: گاهی رسانه‌ها به غلط قهرمان بودن زنان را با معرفی مشاغل سنگین برای زن معرفی میکنند که باید با این موضوع برخورد شود و روحیه و لطافت زن در فضای خانه و اجتماع مدنظر قرار بگیرد چراکه به دلیل تفاوت در خلقت زن و مرد به نفع خود زن است که روحیه لطیف خود را در خانه و جامعه حفظ کند.
وی در رابطه با موضوع مشورت با همسر و اشاره‌ای که امام علی(ع) در نامه ۳۱ به امام حسن(ع) دارند، گفت: ایشان هشدار می‌دهند که با زن‌ها مشورت نکن و این شائبه به وجود می‌آید که ایشان اهل مشورت با همسر خود نبودند اما این نامه باید رمزگشایی شود؛ این قضیه به اصل جنس زن برنمی‌گردد به این معنی که هیچ زنی نمی‌تواند طرف مشورت قرار بگیرد بلکه این یک قضیه خاص و شخصی است با توجه به شرایط زمان و مکان ناظر به فرد یا افراد خاصی گفته شده و حضرت علی(ع) فرزندانشان را از مشورت با زنها در امورات مهمی مثل جنگ برحذر میدارند.
وی ادامه داد: در دوران جاهلیت زنها در حاشیه بودند درحالی که اسلام با انزوا و در حاشیه بودن زنها مخالف است، این انزوای عمومی باعث می‌شد تا تخصص ویژه‌ای نداشته باشند و نمی‌توانستند طرف مشورت قرار بگیرند اسلام با مشورت زنانی که تخصص دارند هیچ مشکلی ندارد.
وی خاطرنشان کرد: طبق روایات حضرت علی(ع) با حضرت فاطمه(س) در امورات مختلف مشورت داشتند مانند تقسیم کار داخل و بیرون از خانه، بنابراین نمی‌توان گفت این سخن حضرت جنبه عام دارد.
انتهای پیام/*