خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - از اصفهان ملیحه سادات ضیایی در یادداشتی به مناسبت سالروز شهادت حاج قاسم سلیمانی نوشت :
سردار حاج قاسم سلیمانی، محصول مکتب اسلام، انقلاب و دفاع مقدس است؛ انسانی که نامش با آگاهی، شجاعت و مسئولیت گره خورده است. او نه یک چهره مقطعی بود و نه قهرمانی ساخته‌شده برای رسانه‌ها. او حاصل مسیر طولانی تربیت و مجاهدت بود؛ مسیری که ایمان، عمل و ایثار را با هم آمیخته و زندگی او را به الگویی زنده برای نسل جوان تبدیل کرده است.
نسل امروز با اطلاعات بی‌شمار، روایت‌های درهم و الگوهای ناکارآمد روبه‌روست. اما سردار سلیمانی نشان داد که راه درست را شناختن، یعنی شناخت خود، زمان و میدان مبارزه. او تنها یک فرمانده نظامی نبود؛ او انسانی بود که زندگی‌اش درس بصیرت و مسئولیت را به ما می‌آموخت. او یادمان می‌دهد که آگاهی واقعی، فقط دانستن نیست، بلکه انتخاب درست و ایستادن در لحظه‌های سخت است.
رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، با نگاهی عمیق و راهبردی، جایگاه حقیقی شهید سلیمانی را چنین تبیین می‌کنند: «حاج قاسم سلیمانی نمادِ تفکر و جریانی است که توانست در مقابل طرحِ بی‌ثبات‌سازی منطقه و عملکرد فاجعه‌بار گروه‌های تکفیری تروریست، از جمله داعش، ایستادگی کند.» این سخن، سردار را به نماد یک جریان آگاه و تمدن‌ساز تبدیل می‌کند؛ جریانی که با ایمان، عقلانیت و شجاعت، در برابر پروژه‌های پیچیده استکبار ایستاد.
این همان نقطه‌ای است که مفهوم «مسئولیت آگاهانه» معنا می‌یابد؛ جایی که یک انسانِ تربیت‌یافته، با تشخیص درست میدان، امنیت ملت‌ها را به بهای جان خویش پاس می‌دارد.
اما اوج این جریان، در شهادت حاج قاسم سلیمانی متجلی شد. آن‌گونه که حضرت آقا فرمودند، شهادت او موجب یک «بیداری و بصیرت عمومی و فراگیر» شد و شبهات و توطئه‌گری‌های دشمن را نابود کرد؛ به‌گونه‌ای که «شهید سلیمانی چشم‌های غبارگرفته را با این شهادت باز کرد.» این تعبیر، نشان می‌دهد که خون او نه پایان راه، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از آگاهی جمعی بود؛ آگاهی‌ای که مرزهای جغرافیا را درنوردید و وجدان‌های خفته را بیدار ساخت.
قرآن کریم، تاریخ را با «افراد معمولی» روایت نمی‌کند، بلکه با رجال؛ مردانی که در لحظه‌های حساس تاریخ، بار امانت الهی را بر دوش کشیدند. مردانی که نه با ادعا، بلکه با ایمان، بصیرت و ایستادگی شناخته می‌شوند. در توصیف چنین انسان‌هایی، قرآن می‌فرماید: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَي نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» (احزاب، ۲۳) و از مردانی می گوید که بر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستادند؛ و هرگز راه خود را تغییر ندادند. این آیه، تصویری روشن از شخصیت شهید سلیمانی است؛ مردی که عهد خود با خدا، ولایت و مردم را تا آخرین نفس حفظ کرد و نه در میدان خطر و نه در لحظه شهادت، مسیر خود را عوض نکرد.
سردار سلیمانی، شبیه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، نشان داد که ایستادن پای حقیقت، حتی در سخت‌ترین شرایط، وظیفه هر انسان آگاه است.
ولایت‌مداری و مسئولیت‌پذیری او، نه هیجانی و نه سطحی بود. او با ایمان و فهم عمیق، قدم به میدان گذاشت و جان خود را در راه دفاع از مردم، ایمان و عدالت گذاشت؛ همان که او را مدافع حرم کرد؛ مدافعی که از خاک و مرز فراتر رفت و از هویت، امنیت و ایمان مردم دفاع کرد. او ثابت کرد که ایستادگی مسئولانه و عمل صادقانه، قدرتمندتر از هر شعار است.
یکی از مهم‌ترین درس‌های تربیتی او، نحوه پرورش آگاهانه خویش بود. سردار سلیمانی زندگی خود را با نظم، مطالعه، خودسازی و مراقبت معنوی ساخت. او پیش از ورود به هر میدان، ابتدا با خود مواجه می‌شد؛ ضعف‌ها و انگیزه‌هایش را می‌شناخت و خود را برای مسئولیت‌های بزرگ آماده می‌کرد. نماز، دعا، انس با قرآن و تهذیب نفس، ستون‌های تربیت او بودند و به او امکان می‌داد در سخت‌ترین شرایط، تصمیم‌های درست و منطقی بگیرد. این سبک تربیتی نشان می‌دهد که تربیت آگاهانه، ترکیبی از خودسازی، معرفت و عمل مستمر است؛ نه فقط آموزش نظری و شعار.
او از خود غافل نبود. پاکسازی درون و تهذیب نفس، ستون‌های زندگی او بود. او پیش از فرماندهی میدان‌ها، فرمانده نفس خود بود. این همان پیامی است که ایام اعتکاف و سالروز شهادت حضرت زینب(س) به ما می‌دهد: اگر درون را پاک نکنیم، هیچ اصلاح بیرونی پایدار نمی‌ماند. تربیت نسل آگاه، از همین نقطه آغاز می‌شود؛ از مراقبت و پاکسازی روح، تا عمل در جامعه.

سردار سلیمانی با زندگی خود نشان داد که می‌توان هم اهل عبادت بود و هم اهل اقدام؛ هم فروتن بود و هم قاطع؛ هم اهل دعا بود و هم اهل مبارزه. سبک زندگی او، ترکیبی از ایمان، شجاعت، بصیرت و مسئولیت است؛ ترکیبی که امروز بیش از هر زمان برای جامعه ما ضروری است.
جامعه امروز، به‌ویژه دانشگاه‌ها، به نسلی نیاز دارند که با الهام از مسیر زینبی و سلیمانی، هم خود را بسازند و هم جامعه را؛ نسلی که بداند راه اصلاح دنیا، از اصلاح درون آغاز می‌شود و به مسئولیت و عمل در جامعه ختم می‌شود.