خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - از بوشهر، بيست و سوم از ماه مبارک رمضان سال‌روز شهادت قطب عالم تشيع اميرالمومنين (ع) همواره براي شيعيان حزن انگيز بوده است؛ ايشان در طول حيات خويش نکاتي قابل اهميت را به همگان گوشزد و درس‌هايي مهم را براي ايشان بازگو مي‌کند بر همين اساس در اين بخش گفت‌وگو مي کنيم با يک کارشناس مذهبي در خصوص بحران‌ها و فتنه‌هاي کنوني خواص بي بصير تاريخ انقلاب اسلامي و مقايسه آن با عصر اميرالمومنين (ع) که مطالعه‌ي آن بينش سياسي خوبي از عصر حاضر به ما مي‌دهد.
سلام بر شما اگر بخواهيم مقايسه‌اي بين فتنه هاي کنوني و فتنه‌هاي عصر اميرالمومنين و برخوردهايي که با آنها ‌شده داشته باشيم، چه وجه تشابهاتي بين آنهاست؟
پاسخ: در فتنه‌هاي دوران رهبري حضرت آقا، چه فتنه سال 78 و چه فتنه بسيار گسترده و حساب‌شده سال 88، فتنه سال 97 و فتنه هاي اخير عملکرد رهبر انقلاب بر مبناي آيات قرآني و سيره پاک نبوي بود. آنچه حضرت آقا در دوره رهبري خود با آن روبه‌رو شدند، با آنچه در عهد اميرالمومنين(ع) پيش آمد، بسيار شباهت داشت.
براي مولاي متقيان اميرالمومنين علي(ع) اين مسئله پيش آمد که در پي رحلت پيامبر اسلام(ص)، اميرالمومنين علي(ع) را به بهانه نداشتن تجربه کافي و حساس بودن بزرگان قريش، کنار زدند و متاسفانه چون مردم در آن زمان، مثل مردم ما داراي بصيرت نبودند، امام 25 سال خانه‌نشين شد. اگرچه ايراداتي به حضرت آقا هم وارد شد اما از آنجايي‌که مردم در اوج بصيرت و ولايت‌مداري بودند، مشکلي پديد نيامد.
سوال: تحليل شما در خصوص فتنه 88 چيست چه کساني فتنه را به پا کردند و چگونه با عصر اميرالمومنين قابل مقايسه است؟
کساني‌که بعضا در کسوت روحانيت بودند، سوابق انقلابي داشتند، در تسخير لانه جاسوسي نقش مهمي داشتند اما در گذر زمان هويت انقلابي آنها تغيير پيدا کرده بود و خواهان تغيير اساس نظام بودند و چشم اميد به حمايت غربي‌ها بسته بودند. يعني در آن توطئه چشم به حمايت‌هاي خارجي داشتند. اما حضرت آقا با تيزبيني و خردورزي اين قضيه را مديريت کردند و نگذاشتند ابعاد وسيعي پيدا کند. در سال 88 فتنه‌اي که به پا شد، با فتنه سران پيمان‌شکن يعني ناکثين عهد اميرالمومنين(ع) مطابقت دارد. در دوره ما شخصيت‌هايي به ميدان آمدند که سابقه رياست‌جمهوري، رياست مجلس، نخست‌وزيري و... داشتند و بسياري از آنها داراي سوابق درخشان و طولاني مبارزاتي قبل از انقلاب بودند. در اتحاد و ائتلافي که ايجاد کردند، از سلطنت‌ طلب هاي غاصب، منافقين جنايتکار، کمونيست ها، اراذل و اوباش و همه زير يک پرچم حضور داشتند. وجه مشترک همه آنها دشمني با ولايت بود. همين قضيه را در زمان اميرالمومنين(ع) هم مي‌بينيم که طلحه و زبير، به‌عنوان اصحاب باسابقه و پيشتاز در اسلام عليه اميرالمومنين (ع) اتحادي پديد آوردند و حاضر شدند با بني‌اميه در يک صف بايستند.
آنها خوشحال بودند که مروان حکم، از اينها حمايت مي کند، قبيله خود را براي ياري آنها به ميدان آورده و حاضر شدند حمايت هاي معاويه را به همراه داشته باشند.
بعد از اين فتنه افرادي آمدند و حتي مقلد ايشان شدند؛ در صورتي که قبل از آن مخالف حضرت آقا بودند. در واقع حقيقت موضوع براي آنها آشکار شد.
سوال: حضرت آقا خيلي با ملايمت، صبوري چندين ماه صبر کردند تا آن هايي که فريب خوردند بيايند و صف خود را جدا کنند، با اين حال بعضي خارج نشينان و فتنه گران، نظام را متهم به برخورد تند و خشن با فتنه انگيزان مي کنند؛ اگر بخواهيم مقايسه اي بين برخوردي که حضرت آقا در فتنه 88 داشتند با برخوردي که امام علي (ع) با فتنه گران در جنگ جمل داشتند، انجام دهيم چه وجه تشابهاتي وجود دارد؟
پاسخ: کسي که بيعت خود را مي‌شکند يا در روي نظام حق مي‌ايستد يا نظام حق را متهم به خروج از مسير اسلام مي‌کند و براندازي پيشه مي‌کند، اين‌ها مستحق مقابله و سرکوبي و نابودي هستند. کسي که فتنه‌انگيزي مي‌کند و اين فتنه را تا مرحله براندازي مي‌کشاند حکم او سرکوبي و قتل است، مگر رهبر جامعه اسلامي مصلحتي ببيند و به خاطر آن مصلحت حکم الهي را بر او جاري نکند. فتنه گران سال 88 دقيقا مثل فتنه‌گران جمل، حکم آنها سرکوبي بود و قتل سران فتنه و هر کسي که در آن عرصه آمد و ايستاد تا وقتي که ايستادگي مي‌کند بايد سرکوب شود و از ميان برود. کسي که امنيت جامعه را به هم زده، خرابي به بار مي آورد، متعرض جان و مال و ناموس مردم و اموال عمومي مي‌شود، اين محارب است و در آن شکي نيست. در اين فتنه هم ما مي‌بينيم که اين‌ها به اين شيوه عمل کردند. فضايي را ايجاد کردند و گروهي را فريب دادند.
بنابراين کار اين‌ها مقابله بود و درآن شکي نيست ولي اميرالمومنين (ع) که مي‌دانست خيلي از مردم هنوز توجيه نشدند. اگر چه حق سران آن فتنه و بازمانده فتنه‌گران مرگ بود، اميرالمومنين (ع) بعد از جنگ جمل دستور داد، فراري‌ها را تعقيب نکنيد، زخمي‌ها را نکشيد و کاري به آنها نداشته باشيد، خود عايشه که از رئوس اين جريان بود را با احترام، در حصر قرار داد که عايشه ديگر حق نداشته باشد به فتنه انگيزي‌هاي خود ادامه دهد. در اينجا حضرت آقا دستور دادند نسبت به آنها خوشتنداري صورت بگيرد.
سوال: در تشابه سازي بين انقلاب اسلامي که بعد از يک دوره بسيار طولاني دين را به عرصه حکومت و عرصه عمومي جامعه آورد و بعد از ايشان حضرت آقا، اين مسير را به خوبي و با صلابت ادامه داد و دوره ظهور اسلام و بعد از آن اميرالمومنين و تشابه هاي زيادي هم بين اينها هست، سختي هايي که کاملا مشابه هست با دوران امير المومنين (ع). شما نظرتان چيست؟
پاسخ: فتنه 88 هم اگرچه تشابه‌هايي با دوره اميرالمومنين (ع) داشت اما وقتي اصل ولايت در خطر بود مثل دوره امام حسين (ع) هم شد. همان طور که عرض کردم حسين زمان حضرت آقا حفظه الله تعالي بود که ايشان نياز به ياري داشت. امام حسين (ع) درخواست ياري کرد ولي آن بزرگوار ياري نشد. اينجا ولايت ياري شد و اين عمر بن سعد و يزيد زمان بودند که به لطف الهي ناکام شدند. پس تا وقتي که اين بصيرت در مردم هست که اميدواريم انشاالله مستدام باشد و ادامه داشته باشد ما هيچ نگراني از توطئه‌هاي داخلي و خارجي نخواهيم داشت.