خبرگزاری زنان ایران

به گزارش خبرگزاری زنان ایران - گزارش‌هاي تازه نهادهاي بين‌المللي نشان مي‌دهد الگوي مهاجرت به اروپا در حال تغيير است؛ زناني که به‌تنهايي از مسيرهاي خطرناک مديترانه و بالکان راهي ايتاليا مي‌شوند، بيش از گذشته در معرض مرگ، خشونت جنسي و بهره‌کشي سيستماتيک قرار دارند؛ روندي نگران‌کننده که سال ???? را به مرگبارترين سال مهاجرت در تاريخ ثبت آمار تبديل کرده است.
«ايريني کونتوگيانيس» از کميته بين‌المللي نجات در ايتاليا مي‌گويد: «ما شاهد افزايش چشمگير زناني هستيم که به‌تنهايي و بدون همراه، هم از مسير مديترانه و هم از مسير بالکان سفر مي‌کنند.»
بر اساس گزارش اين کميته، در سال ???? تعداد زنان مجرد بزرگسال که از مسير بالکان وارد ايتاليا شده‌اند، نسبت به سال قبل ??? درصد افزايش يافته؛ در حالي‌ که رشد مهاجرت خانوادگي تنها ?? درصد بوده است.
هم‌زمان، سازمان بين‌المللي مهاجرت اعلام کرده که سال ???? با ثبت ???? مورد مرگ يا ناپديد شدن مهاجران در اروپا، مرگبارترين سال مهاجرت از زمان آغاز ثبت آمار بوده است. اين مسيرهاي ناامن براي زنان، خطرات مضاعفي به همراه دارد؛ از خشونت جنسي گرفته تا بهره‌کشي و سوء‌استفاده‌هاي سازمان‌يافته.
اوگوچي دنيلز از سازمان بين‌المللي مهاجرت به بي‌بي‌سي مي‌گويد: «تجربه مهاجرت براي زنان متفاوت و اغلب بسيار خطرناک‌تر است. حتي زناني که گروهي سفر مي‌کنند، حفاظت دائمي ندارند و در معرض سوء‌استفاده قاچاقچيان، واسطه‌ها و حتي ديگر مهاجران قرار مي‌گيرند.»
بسياري از زنان با آگاهي از اين تهديدها پا در مسير مهاجرت مي‌گذارند؛ به‌گونه‌اي که برخي از آن‌ها براي جلوگيري از پيامدهاي تجاوز احتمالي، پيشاپيش از روش‌هاي پيشگيري از بارداري استفاده مي‌کنند.
هرچند تمام مهاجران ناچار به پرداخت پول به شبکه‌هاي قاچاق هستند، اما به گفته هرمين گبدو از شبکه ضدقاچاق «استلا پولاره»، زنان اغلب مجبور مي‌شوند علاوه بر پرداخت مالي، تن به رابطه جنسي اجباري نيز بدهند.
گبدو در شهر بندري تريسته در شمال‌شرق ايتاليا به زنان مهاجر کمک مي‌کند؛ شهري که سال‌ها به‌عنوان يکي از دروازه‌هاي ورود به اتحاديه اروپا براي مهاجران بالکاني شناخته مي‌شود. بسياري از مهاجران پس از ورود به ايتاليا، مسير خود را به سمت آلمان، فرانسه و بريتانيا ادامه مي‌دهند.
با اين حال، درخواست پناهندگي شمار زيادي از اين زنان رد مي‌شود؛ چراکه کشورهاي مبدأ آن‌ها در فهرست «کشورهاي امن» قرار گرفته‌اند.
افزايش مهاجرت زنان تنها، تصويري عريان از تقاطع فقر، ناامني، سياست‌هاي سخت‌گيرانه و شبکه‌هاي قاچاق انسان در مرزهاي اروپا ترسيم مي‌کند؛ واقعيتي که نشان مي‌دهد بحران مهاجرت، بيش از هر چيز، چهره‌اي زنانه و زخمي به خود گرفته است و همچنان پاسخي انساني و کارآمد براي آن وجود ندارد.
افزايش بي‌سابقه مهاجرت زنان تنها به اروپا را نمي‌توان صرفاً يک «روند انساني» يا «تصميم فردي» دانست؛ اين پديده نشانه‌اي روشن از شکست هم‌زمان دو ساختار است: روياسازي غربي براي زنان با استفاده از هاليوود و رسانه‌هاي غربي و ناکارآمدي سياست‌هاي مهاجرتي اروپا.
زنانه‌شدن موج مهاجرت، به‌ويژه از مسيرهاي پرخطر مديترانه و بالکان، تنها به فشار اقتصادي و مشکلات اجتماعي در کشورهاي مبدا باز نمي گردد بلکه نشان مي‌دهد که زنان براي رسيدن به آرزوهاي برساخته وارد مخاطراتي مي شوند که در کشور مبدا هيچگاه شايد حتي يکي از آنان را تجربه نکنند اما به نوعي به آنان حس ناکافي بودن زندگي در کشورشان را مي دهند.
از سوي ديگر، سياست‌هاي سخت‌گيرانه اتحاديه اروپا که پس از بحران مهاجرت ????–???? با هدف «بازدارندگي» تدوين شد، عملاً به نتايجي معکوس انجاميده است. محدود شدن مسيرهاي قانوني، نه‌تنها جريان مهاجرت را متوقف نکرده، بلکه آن را به سمت شبکه‌هاي قاچاق انسان سوق داده؛ جايي که بدن زنان به بخشي از «هزينه سفر» تبديل مي‌شود و خشونت جنسي به ابزار معامله بدل شده است. متاسفانه همين سخت‌‍گيري‌ها و مشکلات مهاجرات و خطرات آن هم توسط زناني که دل به جاده زده‌اند نيز براي همجنسان خود احصا و روشن نمي شود.
تناقض عميق در مواضع رسمي دولت‌هاي اروپايي نيز بحران را تشديد مي‌کند. از يک‌سو، سياست‌مداران بر ضرورت حمايت از زنان آسيب‌پذير تأکيد دارند و از سوي ديگر عملاً درهاي پناهندگي را به روي همان زنان مي‌بندند. اين رويکرد گزينشي، زنان را در وضعيت تعليق دائمي ميان ناامني مبدأ و بي‌سرنوشتي مقصد نگه مي‌دارد.
در نهايت، آمار مرگبار سال ???? نشان مي‌دهد مهاجرت ديگر صرفاً يک چالش مرزي نيست، بلکه به بحراني ساختاري و اخلاقي براي اروپا تبديل شده است؛ بحراني که در آن، بدن زن مهاجر به خط تماس سياست، امنيت و اقتصاد سياه قاچاق انسان بدل شده و بي‌توجهي به اين واقعيت، هزينه‌اي انساني خواهد داشت که هر سال سنگين‌تر مي‌شود.